What is Tai Chi? How does Tai Chi improve health

کیفیت حقیقی تای چی

تای چی چیست ؟ چگونه تای چی سلامتی را بهبود می بخشد ؟

مردم همیشه این سئوال را از من می پرسند. تعدادی به دلیل اینکه در پارک ها شاهد تمرین این گونه تمرینات توسط تعداد افراد کثیری می باشند و تعداد دیگری نیز به دلیل اینکه به سختی می توانند فواید حاصل از اینگونه حرکات نرم بدنی را باور نمایند سئوال می پرسند.ما،امریکایی ها، کار ها را به سرعت انجام میدهیم .اغلب در سنخرانی های خود از حضار می پرسم “طول عمر سگ چقدر است ؟ و طول عمر یک لاک پشت چقدر است؟”تصور می کنم اکنون می دانید کدامیک انرژی خود را بهتر ذخیره می کنند.
تای چی تمرینی بسیار ویژه ، هنری ، و در عین حال ملایم در کل بدن ، و متکی به انرژی داخلی بوده ، که فواید فراوانی برای بدن ، ذهن و روح و روان ما ایجاد می نماید.
تای چی گونه ای است از هنر ، هنر حرکت ، با حرکات موزون و شبیه به رقص در ابرها. انسان حقیقتاً میتواند خودرا از طریق این حرکات ورزشی ابراز نماید. جریان زیبای تای چی با به حرکت درآمدن انرژی در بدن به انسان حس تندرستی و آسایش میدهد.تای چی نوعی مراقبه و تن آسایی ازطریق حرکت است که به آرامش فعالیت مغزی و ارتقاء تعادل شیمیایی در مغز کمک می کند. این موضوع با کمک نمودن به فرد در دورریختن ناپاکی ها از روح و جسم باعث ایجاد احساس مثبت و آرام در انسان می گردد.این فرآیند، “پاکسازی انرژی” نامیده می شود.به همین دلیل است که شماری از افراد از تای چی به منظور کاهش تنش و اضطراب بهره میگیرند. حرکات اصلی تای چی برگرفته از هنرهای رزمی می باشد.بنابراین تای چی نیز هنری رزمی ، و به عبارتی هنر رزمی داخلی و مورد استفاده در دفاع شخصی می باشد.انجام تمرینات تای چی می تواند به دو روش متفاوت موزون و رزمی صورت گیرد.اکثریت از روش موزون به منظور سلامتی ، درمان ، وکاهش استرس استقبال می نمایند. جوانتر ها از روش رزمی به منظور ایجاد قدرت بدنی ،تقویت ذهن و توسعه مهارتهای نبرد استقبال می نمایند.بسیاری از رزمی کاران زمانی که مسن تر می شوند نه تنها بدلیل درمان جراحات بلکه به منظور تقویت انرژی اندامهای بدن خود و جلوگیری از پیری، تمرینات تای چی را آغاز می نمایند .

 

فوائد تای چی
تای چی با استفاده از  اصول مشترک با طب چینی ،سطح مطلوب سلامتی و سیستم قوی ایمنی بدن را حفظ نموده ،یکپارچگی و توازن در بدن را ایجاد و توانایی خوددرمانی را بهبود می بخشد.این امر با انجام تمرینات تای چی و به تبع آن ارتقاء سیستم و جریان انرژی در بدن به وقوع می پیوندد.این جریان “جریان ملایم چی”نامیده می شود.این نوع چی مزایایی برای اندامهای بدن ، مانند سیستم قلبی عروقی ، دستگاه تنفس ، دستگاه گوارش و روده ای ، سیستم های اسکلت بندی ، عضلانی و عصبی به همراه دارد. همچنین به افزایش استقامت ، سطح انرژی روزانه ، و عملکرد ایمنی بدن کمک می کند. و از همه مهمتر، با ایجاد توازن در دو نیمکره مغز ، با ارتقاءسطح یادگیری ، افزایش حافظه و عملکرد بدن را بهبود می بخشد و به ورزش مغزی در بزرگسالان مشهور است.
با ملاحظه افرادی که بیشتر دوران زندگی خود را به انجام تمرینات تای چی پرداخته اند ، می توان دقت و شفافیت ذهن آنان را دریافت.با انجام تمرینات منظم تای چی قوه ادراک انسان تقویت می گردد.دلیل این امراثر گذاری تای چی بر روی انرژی داخلی بدن انسان می باشد. در ضمن هوشیاری بیشتری نیز نسبت به انرژی های پیرامونی شامل انرژی افراد و محیط اطراف ایجاد می نماید.
کسانی که متخصص انرژی درمانی ،حرکت درمانی ،یا سایر روش های درمانی از این قبیل می باشند ممکن است روش درمانی خود را به مراتب موثرتربدانند.در طول سالیان متمادی کسب تجربه در امر طب چینی ، چی کونگ و تای چی بازخوردها و نظرهای مثبت و دلگرم کننده فراوانی را از بیماران خود دریافت نموده ام .
در حال حاضرو به منظور یافتن روش های طبیعی درمان، تعداد فراوانی از بیماران چه از میان خانواده ویا سایرین از درمان به روشهای پزشکی رایج در غرب به سمت درمان طب شرقی روی آورده اند.آنان از نتایج حاصل از درمان به روش طب شرقی بسیار احساس رضایت می کنند.چرا؟ به دلیل این که جواب خود را داده و به عنوان روش درمانی موثر وبا قدمت طولانی شناخته شده است .

 

یادگیری تای چی 
حرکات تای چی آرام و دوار بوده با حرکت بدن هماهنگ می گردد . افراد اغلب اذعان می دارند که یادگیری تای چی مشکل است . جواب من به آنان همیشه “بلی” و “خیر” بوده است. اگر به درستی فراگرفته شود کار مشکلی نیست. یکی از مهمترین نکات در تمرینات تای چی این است که رها سازی ذهن و بدن توسط هنرجو می باشد.اغلب در می یابم که هنرجویان در کلاس های من و کلاس های تمرینات عملی بسیار هیجان زده و عصبی عمل می نمایند.به محض این که رها سازی صورت می گیرد خود شاهد هستند که تمرینات به نحو بسیاربهتری انجام می شود.از لحاظ تئوری وقتی عمل رها سازی صورت می گیرد ، انرژی آزاد و جاری می گردد.هنگامی که انسان خود را منقبض می نماید سبب انسداد انرژی شده که این موضوع عمل یادگیری را بسیار مشکل می نماید.
تای چی به عنوان تمرین پیشرفته تولید و جاری سازی انرژی نیازمند تمایل به رها سازی و تمرکز کامل بر زمان حال از سوی فرد دارد.تنفس ، آرام ،عمیق و هماهنگ با هر حرکت می باشد.به مبتدیان تاکیدی بر روی تنفس نمی گردد .غالب تمرینات در طول حرکت و گام برداشتن انجام می گردد لیکن برخی تمرینات ایستا بر روی اصول مقدماتی تای چی برای هنرجویان مبتدی می تواند سودمند باشد. این نوع تمرینات برای مبتدیان ساده تر خواهد بود .بهتر است پیش از آغاز تمرینات تای چی ،گرم نمودن و یا قدم زدن سریع به مدت 10 الی 15 دقیقه صورت گیرد. درخاتمه و پس از اتمام تمرینات مدتی به انجام عملیات کششی اختصاص یابد .

پنج سبک یا فرم اصلی عبارتند از یانگ (Yang) ،چن (Chen) ، وو(Wu) ، وو-هائو(Wu- Hao)  و سان (Sun) . معروترین سبک ها به ترتیب یانگ ، وو ، چن می باشد . اکثرهنرجویان فرم یانگ با قاب حرکتی بزرگ را به دلیل سهولت فراگیری و انتقال آن به دیگری ، آموزش می بینند.سبک وو با قالب حرکتی کوچک نیز به دلیل سادگی فراگیری مورد علاقه افراد قدیمی تر می باشد .سبک چن به عنوان سبکی رزمی بسیار پرانرژی و قدرتی بوده و آموزش آن نیز مشکل تر می باشد.همه سبک های مورد اشاره با پیروی از اصول مشترک فوائد یکسانی را ایجاد می نمایند. افرادی که سبک رزمی را دنبال می نمایند می بایست برخی تکنیک های اجرای توئی شو- مشت دو نفره – را جهت نمایش و آزمون درک واقعی تای چی با حرکات ترکیب نمایند.
علیرغم این که تای چی فوائد درمانی فراوانی را به دنبال دارد،شاید مناسب همه افراد نباشد.این تمرینات برای افرادی که درگیر بیماری های جدی هستند عملی نمی باشد.برعکس چی کونگ می تواند در همه شرایط سودمند و مورد استفاده باشد.در صورتی که فردی دچار تنس عصبی زیادی باشد تای چی به عنوان تمرینی روزانه مناسب خواهد بود.زمانی که فرد تصمیم به فراگیری تای چی می نماید می بایست ضمن رعایت انضباط ،صبور بوده و تمرینات را با سخت کوشی انجام دهد زیرا که آموزش تای چی نیازمند صرف زمان می باشد.در صورتی که تمرینات با حرکات توئی شو همراه و ترکیب گردد بسیار سودمندتر و لذت بخش تر خواهد بود.تمرینات توئی شو روش تمرینی دو نفره و مشترکی است که می تواند جهت کسب مهارت های اساسی تمرکز بر انرژی و هدایت آن مورد استفاده قرارگیرد.می توان از مهارت های تای چی به منظور دفاع در برابر عوامل خارجی استفاده نمود.توئی شو از اصول مشترک با تای چی تبعیت می نماید.
هنرجویان مبتدی به منظور اجتناب از آسیب دیدگی در تمرینات تای چی می بایست از انجام نشست پایین خودداری نموده و ضمن تمرکز بر رها سازی به تدریج طول مدت تمرین را افزایش داده وحرکات ایستا را با حرکات در حال قدم زدن جا به جا نمایند.تاکید می گردد همیشه پیش از انجام تمرین حرکات گرم کردن صورت گیرد.
تای چی به مثابه سفری است که خویشتن داری و تادیب نفس می آموزد.سبک زندگی است و نوعی هوشیاری همیشگی نسبت به سلامت و تندرستی است . در جوامع پرشتاب امروزی جهت ایجاد توازن در زندگی،سر پا بودن ،تمرکز در کارها،حفظ و تداوم تندرستی،داشتن روحی سرشار ونیزشادبودن نیازمند تای چی هستیم .

آیهان کوهن ، پزشک چینی ،دانش آموخته هردو روش طب غربی و طب سنتی چینی می باشد.فارغ التحصیل دانشگاه پزشکی هونان چین می باشد.ایشان فراگیری تای چی و چی کونگ را از سال 1978  آغاز و همه ساله به دانش خود در زمینه طب سنتی چینی و هنرهای رزمی اضافه نمود.مولف کتاب های 1 – درمان طبیعی از طریق چی کونگ
2- طب چینی به زبان ساده – راهنمای مبتدیان در درمان طبیعی و تندرستی
دکتر کوهن مدیر و صاحب کلینیک سلامتی طب چینی در هالیستون ، ماساچوست و رئیس و بنیانگزار موسسه غیر انتفاعی درمانی تای چی و چی کونگ جهت اشائه و ارتقاء انرژی درمانی و تحقیقات در زمینه بیماری های لاعلاج از طریق چی کونگ می باشد.دکتر کوهن بیماران خود را از طریق روش های مختلف تی سی ام و چی کونگ در کلینیک ماساچوست مداوا می نماید .همچنین سخنرانی هایی را برای  متخصصین بهداشت و عموم مردم برگزار و کلاس های آموزشی تای چی و چی کونگ در موسسه هالیستون خود برگزار می نماید.ایشان در حال حاضر به اتفاق خانواده خود ساکن میلفورد ایالت ماساچوست می باشد .
http://ymaa.com/articles/the-true-quality-of-tai-chi
ترجمه : مهندس  رضا شبیری

تای چی و چی کونگ نوشته رابرت چاکرو

تای چی و چی کونگ
رابرت چاکرو
افرادی که  تای چی و چی کونگ را به صورت هنرهای مجزا و جداگانه تمرین می کنند به سرعت در می یابند که چی کونگ در لایه های متعددی از تای چی قرار گرفته است. انجام آگاهانه حرکات تای چی به عنوان تمرین چی کونگ نه تنها باعث افزودن فوائد چی کونگ به تای چی می شود بلکه بهبود کیفی حرکات تای چی را نیز سبب می گردد.مزایای بیشماری در خصوص ترکیب نمودن این دو هنر مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت. لیکن در ابتدا برخی جنبه های پایه ای چی کونگ مورد ملاحظه قرار می گیرد.
واژه چینی “کونگ” به معنی اکتساب مهارت ازطریق تمرینات مداوم و پایدارمی باشد،بنابراین “چی کونگ” از نظر لغوی به معنی مهارت چی قلمداد شده و اطلاق آن به هنری که تمرکز بر چی و گردش آن دارد قابل فهم است.ترجمه بدون واسطه لغت چی به زبان انگلیسی به دلیل عدم وجود مفهوم مشابه در زبان انگلیسی امکان پذیر نیست. با این وجود مفهوم چی طی هزاران سال با طب سنتی چین  عجین بوده و طب سوزنی روشی است که در آن جریان نیروی چی با استفاده از سوزن در بدن آزاد می گردد. حتی به باور برخی طی هزاران سال ،چی کونگ قدیمی تر از طب سوزنی چینی می باشد.بدلیل همسانی اثرات چی کونگ و طب سوزنی ،چی کونگ به عنوان “طب سوزنی بدون سوزن” شناخته می شود.

تفسیری از چی همانطور که در کتاب “کتاب تای چی” آورده ام به قرار زیر است :
سلول های بافت های بدن انسان قادر به حرکت از جای خود نسبت به سلول های مجاور ومتصل به خود نمی باشند.لیکن سلول ها ممکن است به خوبی قادر به تغییر شکل ظاهری خو باشند.این توانائی در فرم حیات تک سلولی مشاهده می گردد به صورتی که این گونه های حیاتی ،مواد مغذی و اکسیژن را از محیط پیرامون خود جذب ومواد زائد را ازبین می برند.در اثر ایجاد چنین حرکت میکروسکوپی ممکن است  احساس گزگز ویا پیچ . تاب خوردگی در زیر پوست به انسان دست دهد.ایده اولیه این است که گرفتگی و انقباض ایجاد شده در عضلات مانع حرمت سلول ها می گردد.به محض این که گرفتگی ایجاد شده رها گردد ،سلول ها مجال حرکت آزادانه خود را به دست می آورند که این امر کمک شایانی به تغذیه سلولی و پاک سازی مواد زائد می نماید. در صورتی که رهاسازی عضلات به میزان کافی با حرکات نرم (آن چنان که در تای چی و چی کونگ اتفاق می افتد) ترکیب گردد گروه های سلولی اجازه حرکت هماهنگ را یافته و موج حرکت در سراسر بدن انتشار می یابد.
جریان چی ایجاد شده اطلاعات موردنیاز برای متعادل نمودن عملکرد غدد و اندام های بدن را ارسال می نماید . هنگامی که چی به صورت بهینه جریان می یابد درمان شتاب گرفته و بر عکس زمانی که نیروی چی مختل میگردد می تواند به مشکلات سلامتی منجر شود.
چی کونگ به طور معمول درگیر با عناصر زیر می باشد : 1- song ( با تلفظ سانگ ، واژه ای چینی است که به رها سازی کلیه گرفتگی ها و انقباضات عضلانی که جهت حفظ تراز بهینه ساختاربدنی به کار می رود اطلاق می گردد.)، 2 – باز و بسته شدن آرام مفاصل ، 3 – چرخش ملایم اندام ، 4 – حرکت و مقاومت در برابر نیروی جاذبه زمین ، 5 – حرکت منفعلانه که حرکت بخش هایی از بدن بوده که بدون هیچگونه فعالیت عضلانی صورت گیرد . و6 – هماهنگی تنفس و حرکات بطور طبیعی یا خاص.
رها شدن از گرفتگی، عضلات و اندام های بدن را آزاد نموده و سبب حرکت مواج و طبیعی سلول ها می گردد.باز و بسته شدن و حرکات چرخشی ملایم سبب کشش و ماساژ مریدین ها و یا همان نصف النهار های طب سوزنی می گردد.حرکت عمودی اندام ها با درنظر گرفتن نیروی جاذبه زمین سبب تغییراتی در فشار هیدرولیکی در بدن می گردد که به نوبه خود سبب ماساژ اضافی سلول ها خواهد بود. حرکات آرام و منفعل اندام ها و سایر قسمت های بدن با ایجاد شتاب منجر به ماساژ عضلات و سلول ها می گردد.در نهایت عمل تنفس تاثیرات مربوط به اکسیژن رسانی ، ماساژ و ایجاد فشار را به همراه دارد.

کتاب اخیر من ، دینامیزم تای چی ، برخی از جنبه های تشریحی اندام های مربوط به  تنفس طبیعی و معکوس  را به تفصیل توضیح می دهد. به نظر من ، اصلی ترین فواید تندرستی چی کونگ حاصل از  عناصر فوق ، ارتقاء موارد زیر می باشد :
(الف) افزایش توانایی سلول های بدن برای تبادل محصولات زائد سوخت و ساز به اکسیژن و مواد مغذی ضروری
(ب) تبادل اطلاعات برای هماهنگی و تعادل فعالیت های غدد و اندام.
هر فردی که مبادرت به انجام تمرینات تای چی می نماید ،درخواهد یافت که عناصر سانگ(رها سازی کلیه گرفتگی ها و انقباضات عضلانی) و حرکات طبیعی که در ارتباط با چی کونگ مطرح گردیده نیز به عنوان مشخصه های تای چی محسوب می گردد.به هر حال برخی حرکات چی کونگ شامل خم شدن به سمت جلو ، به طرفین و عقب می باشد.هرگز خم شدن به طرفین یا به عقب در حرکات تای چی دیده نشده ، لیکن گاهی شاهد حرکت خم شدن به سمت جلو می باشیم(به عنوان مثال “حرکت برداشتن سوزن از کف دریا”) . افزون بر آن برخی حرکات چی کونگ شامل کشش بازوها و باز نمودن مفاصل و قفسه سینه بسیار بیشتر از آن چه در تای چی به آن پرداخته می شود وجود دارد . بنابراین ضمن اذعان به وجود تفاوت ها این دو سبک هنری به وضوح با یکدیگر همپوشانی دارند .
بنا به تجربه اینجانب تدریس چی کونگ در زمان شروع هر جلسه کلاس تای چی از ارزش زیادی برخوردار است . البته می بایست مفاهیم درونی چی کونگ به همراه حرکات بیرونی آموزش داده شود.
معمولاً چی کونگ به حالت نشسته و یا ایستاده و بدون گام برداشتن که معمولاً در حرکات تای چی صورت می گیرد ،انجام می شود.
همچنین حرکات تای چی بسیار آسان و تکرار شونده بوده و به آسانی به خاطر سپرده و بازیابی می شوند . بنابراین یک هنر جوی مبتدی می تواند بدون نگرانی از ایجاد تعادل ، گام برداشتن و آن چه که در حرکت بعدی خواهد آمد ،تمرکز و توجه بیشتری به مفاهیم درونی چی کونگ نماید.
بنابراین آموختن چی کونگ هنرجویان مبتدی تای چی را قادر خواهد نمود که برخی از فوائد تای چی را که در آینده رخ خواهد داد را پیشاپیش تجربه نمایند .همچنین برای دستیابی به فوائد درمانی و تندرستی چی کونگ ، حرکات آن می بایست همراه با تن آسایی و حالتی طبیعی همانند حرکات تای چی صورت پذیرد.
بنابراین انجام حرکات چی کونگ در شروع هر جلسه اموزش تای چی حتی به هنرجویان پیشرفته در رسیدن به حالت آرامش و هوشیاری جهت پرداختن به تمرینات تای چی کمک می نماید.
یادگیری وشناخت شکل مطلوب و محدودیت های حرکتی اندام ها ،سود بسیار مهمی که از انجام حرکات چی کونگ به همراه تای چی به دست می آید .به عنوان مثال یکی از مشکلاتی که هرجویان مبتدی با آن روبرو هستند این است که به چه اندازه ای می بایست دست های خود را در حرکات “برگشت به عقب” (Roll Back) ،”برس زدن زانو” (Brush Knee) و “دور نمودن میمون”(Step Back to Repulse the Monkey) باز نمایند .در صرتی که اندامی بیش از حد باز یا بسته باشند دچار ضعف شده و حرکت رزمی ناقص خواهد بود. برخی مربیان هنگام انجام حرکات چی کونگ قوانینی ازقبیل “دستان خود را حداکثر 45 درجه باز نمایید”را تاکید می نمایند که در نتیجه هنرجو نسبت به تفاوت های جریان حرکت چی به هنگام باز و بسته کردن مفاصل و چرخش اندام ها در بدن خود حس کرده و آگاه می گردد . با وجود این که شناخت و درک قانون حرکت در خصوص میزان باز نمودن و شکل بهینه اندام های دست و پا برای هنرجویان مبتدی مناسب می باشد،لیکن هنگامی که شخصاًو به طور مستقیم جریان چی را در بدن خود تجربه نماید ،به شکل تجربه ای پایداروشرطی در خواهد آمد.
فایده دیگر انجام تمرینات چی کونگ به همراه تای چی ،موضوع زمان بندی و تقسیم زمان انجام حرکات فرم ها می باشد.در بعضی مواقع مبتدیان مشاهده می نمایند که سرعت انجام برخی حرکات بخصوص توسط هنرجویان با تجربه تر در ابتدا و انتها ی حرکات کندتر و در مرحله میانی سریعتر انجام میشود. برای یک مبتدی ، تقلید از ویژگی های انجام حرکات هنرجویان پیشرفته می تواند ارزشمند باشد ، ولی در نهایت این قابلیت ها و نیاز به آنها باید توسط خود فرد مبتدی تجربه گردد. در مورد کاهش سرعت در ابتدا و انتهای هر حرکت ، این گونه تفاوت ها برای هماهنگ کردن حرکت بیرونی با جریان داخلی چی در بدن و اندام ها عمل می نماید. از طریق انجام تمرینات چی کونگ می توان زودتر این جریان را احساس نمود .
از دیگر اثرات مثبت انجام همزمان تمرینات چی کونگ و تای چی این است که سادگی انجام حرکات سبب میگردد که رها سازی عمیق تری حادث گردد.زمانی که سطح جدیدتری از رها سازی تجربه می گردد ،انجام حرکات سخت تر تای چی امکان پذیر خواهد بود.
چی کونگ بر خلاف تای چی که نیازمند فضای کافی حرکتی می باشد ،تقریباً می تواند در هر مکانی انجام گیرد.در حقیقت انسان می تواند حتی در هنگامی که سوار آسانسور بوده بدون جلب توجه دیگری به انجام آن مبادرت ورزد.در همان زمان می توان از فوائد تای چی نیز بهره مند شده و سطح مهارت در آن را ارتقاء داد.

رابرت چاکرو از سال 1970 تحت نظر استادان بزرگ چنگ مان-چینگ ،ویلیام چن ،الن سامرز،آلیس هولتمن ، هاروی ، سوبر ،کوین هارینگتون و شین فان سیونگ به فراگیری تای چی ، چی کونگ ،خودسازی و هنرهای تندرستی – درمانی پرداخته است. به طور گسترده ای به آموزش و تدریس تای چی مشغول بوده و 5 کتاب که سه تای آن در مورد تای چی بوده تالیف نموده است.کتاب تای چی او یکی از فینالیست های جایزه انتشارات مستقل کتاب در حوزه تندرستی / پزشکی بوده و کتاب دینامیزم تای چی او برنده جایزه بهترین کتاب در زمینه تندرستی ،تمرین و تناسب اندام از سوی آژانس کتاب ایالات متحده گردیده است.استاد رشته فیزیک ودارای مدرک دکتری در رشته فیزیک تجربی از دانشگاه نیویورک بوده و موفق به دریافت گواهینامه مربی ارشد حوزه هوشیاری حرکتی گردیده است.

 

 چی کونگ میتواند ورم مفاصل را درمان نماید نوشته دکتر یانگ جوئینگ مینگ

چی کونگ میتواند ورم مفاصل را درمان نماید

دکتریانگ جوئینگ مینگ ، 17 می 2010
در طول چهار هزار سال گذشته ،طب چینی جهت درمان ورم مفاصل روشهای خاص خود از قبیل تمرینات چی کونگ،طب سوزنی،ماساژ و درمان گیاهی را توسعه داده است . نوشتار زیر خلاصه ای است از مقاله دکتر یانگ جوئینگ مینگ با عنوان رفع آرتریت که در آن عوامل ایجاد ورم مفاصل تشریح گردیده است.

عوامل ورم مفاصل
با وجود آگاهی از چگونگی ایجاد برخی انواع آرتروز ،کماکان نسبت به دلایل ایجاد سایر گونه های آن بی اطلاع می باشیم.در این بخش تلاش خواهد گردید دلایل ممکن و شناخته شده آن جمع بندی و از برخی ایده های طب چینی و چی کونگ در این خصوص کمک بگیریم .

1-    ضعف اندامهای داخلی
بر این نکته واقفیم که وضعیت اندامهای داخلی کاملاً مرتبط با سلامتی مان می باشد.بر طبق نظریه طب چینی ، بدن دارای پنج عضو یین (YIN) می باشد که مهمترین نقش را در سلامتی و طول عمر ایفا می نمایند.این پنج عضو عبارتند از قلب ، کبد ، ریه ها ، کلیه و طحال . هر زمان که هر یک از اعضای مذکور فاقد عملکرد صحیح باشند آنگاه منجر به بیماری و یا حتی مرگ خواهد گردید . هرگاه هر یک از آنان دچار مشکلی گردد سایر اندامها نیز درگیر خواند شد . به عنوان مثال نقرس ورم مفاصل به دلیل عملکرد ناصحیح کبد و کلیه می باشد.
2- ژن معیوب
اخیراً دلایل ایجاد برخی انواع ورم مفاصل به دلیل نقص ژنتیکی که از والدین به ارث برده می شود گزارش گردیده است. بر اساس نظریه طب چینی ژنها عصاره حیات می باشند . این عصاره مسئول تولید هورمون ها بوده که از آن طریق تولید چی می تواند بهبود یابد . هنگامی که جریان چی به سمت مغز هدایت می گردد ، روح برانگیخته می شود . در صورت عملکرد صحیح این فعل و انفعالات ، سیستم ایمنی بدن قوی و شانس بیماری ضعیف خواهد بود. یکی از اهداف اصلی چی کونگ یادگیری چگونگی حفظ و مراقبت از تولید عصاره و در نتیجه تولید موثر چی می باشد.مقدار فراوان چی می تواند جهت تغذیه مغز به آن سمت هدایت می گردد.

3- مفاصل ضعیف
مفاصل ضعیف می تواند به دلایل موروثی و یا کم تحرکی و عدم ورزش کردن ایجاد گردد.بدن انسان ماشینی است زنده بنابراین استفاده هرچه بیشتر از آن سبب می گردد در موقعیت و شرایط بهتری قرار گیرد.طب چینی معتقد است حتی اگر انسان به صورت ارثی دچار ضعف مفاصل باشد ، تقویت آن از طریق تمرینات چی کونگ امکان پذیر می باشد.وقتی تمرین می نمائید نیروی چی از طریق حرکات عضلات و تاندونها به سمت مفاصل جاری می گردد.این عمل سبب تغذیه مفاصل و بازسازی آن می گردد.
4- آسیبها و صدمات
طبق نظریه طب نوین ،بعضی انواع ورم مفاصل به دلیل آسیب هایی است که به مفاصل وارد می گردد. علیرغم اینکه ممکن است آسیب وارد شده جدی نباشد ، لیکن ممکن است تبعات قابل ملاحظه ای به دنبال داشته باشد.آسیب های وارد شده ممکن است بر روی عضلات ، تاندون ها ، رباط ها یا حتی غضروف و استخوان ها اثر بگذارد.هرگاه هرگونه آسیب مفصلی حتی از نوع خفیف آن درمان نگردد ، در این صورت جریان طبیعی نیروی چی در ناحیه صدمه دیده تحت الشعاع قرار می گیرد.در صورت تداوم شرایط عدم توازن نیروی چی می تواند سبب مسائلی همانند ورم مفاصل گردد.

5- سالخوردگی
سالخوردگی همیشه مسبب ایجاد بیماری های فراوانی نظیر ورم مفاصل می گردد.هنگامی که انسان پیر می شود سطح نیروی چی در بدن پایین می باشد.هنگامی که سیستم بدن از میزان نیروی چی مورد نیاز خود محروم می گردد تخریب آن آغاز می گردد.یکی از دلایل اصلی تمرینات چی کونگ آموختن چگونگی کند نمودن فرآیند پیری از طریق باز تولید نیروی چی در بدن می باشد.
6- کمبود نیروی چی
کمبود نیروی چی مسبب بسیاری از مشکلات می گردد.این کمبود می تواند به دلیل افسردگی عاطفی و غمگینی باشد که منجر به حرکت چی به داخل و قرار دادن بدن در وضعیت یین می شود.این موضوع اندامهای  خارجی بدن را از نیروی چی محروم می سازد.وقتی این اتفاق می افتد انسان معمولاً احساس سرما می کند.در صورت تداوم مشکل برای مدتی طولانی ،عضلات و تاندون ها تحت تاثیر کمبود چی قرار می گیرند ومفاصل ضعیف خواهند شد.
کمبود نیروی چی دلایل دیگری از قبیل شرایط آب وهوایی نیزمی تواند داشته باشد. به عنوان مثال کمبود نیروی چی بدن انسان در زمستان بیشتر بوده که در نتیجه ورم مفاصل می تواند بسیار جدی تر مطرح باشد. کمبود نیروی چی همچنین می تواند به دلیل کار برای دوره های طولانی در نواحی مرطوب و یا در معرض سرما قرار گرفتن مفاصل باشد.
7- تنش
تنش شامل تنش روحی و جسمی می باشد که با یکدیگر مرتبط بوده و قابل جدا سازی نمی باشند.تنش های روحی و جسمی طولانی می تواند فشار بر روی مفاصل را تشدید نماید.به عنوان مثال برخی افراد خیلی عصبی می باشند و هنگام خواب دچار دندان قروچه می باشند که این موضوع می تواند منجر به ورم مفاصل در ناحیه آرواره ها و فک گردد.
اغلب تنش ها به دلیل اختلالات عاطفی است که مرتبط با واکنش های انسان در مواجهه با شرایط استرس زا  می باشد.بدین سبب ، یادگیری چگونگی تنظیم ذهن بخش مهمی از درمان ورم مفاصل می باشد.

سایر روش ها جهت پیشگیری یا درمان ورم مفاصل
تعدادی از روشهای دیگری نیز برای جلوگیری یا درمان ورم مفاصل وجود دارد . اگر چه بسیاری از آنها هنوز در انتظار تایید علمی ی باشند ، ممکن است ارزش توجه نمودن را داشته باشند. با این حال می بایست درک گردد که هرکس خصوصیات رفتاری و یا موضوعات وراثتی منحصر به خود را دارا می باشد. علاوه بر عادات و شیوه زندگی که هر فرد اختیارنموده است ، ساختار روحی و جسمی او نیز با دیگران متفاوت است. به عنوان مثال برخی افراد مبتلا به حساسیت ها و آلرژی و برخی دیگر نمی باشند. این بدان معنی است که علیرغم این که حتی اگر افراد دارای بیماری یکسان باشند ،لزوماٌ نمی توان از یک روش یکسان درمانی در مورد آنان بهره برد.حتی طب نوین غربی دریافته است که درمان یکسان و مشابه نتایج و تاثیرات یکسانی بر روی بیماران مختلف ندارد.بنابراین به طور خودکار برخی از روش های درمان که در مورد آن بحث گردید را حذف ننمایید.نهایتاً اینکه طب غربی صرفاً در مراحل ابتدایی است ، و ممکن است این راه حل های جایگزین را درک کرده و پذیرا گردد .
1- رژیم غذایی
افرادی که دارای تجربه در زمینه چی کونگ می باشند به تاثیر حیاتی و ارزشمند عامل غذایی در خصوص وضعیت نیروی چی در بدن واقف می باشند. به همین دلیل ، رژیم غذایی یکی از موضوعات مورد توجه عمده درطب چینی می باشد.جمله ای است که می گوید “همانی هستید که تناول می کنید”. مشهور است که رژیم غذایی نامناسب یکی از علل اصلی ورم مفاصل نقرسی می باشد.چینی ها گیاهان مختلف فراوانی را یافته اند که می تواند به کاهش درد و تورم ورم مفاصل کمک نماید. اخیرا کشف شده است که پروتئین ، کالری و چربی می تواند التهاب ورم مفاصل را کاهش دهد. روغن ماهی ممکن است در روند التهاب دخالت و در نتیجه علائم آرتریت روماتوئید را کاهش دهد .
2- تعییر محل سکونت
از آنجایی که چی در محیط پیرامون می تواند در نیروی چی موجود در بدن انسان تاثیر گذارد ، افراد مبتلا به ورم مفاصل باید توجه جدی به این رویکرد بنمایند. اگر آب و هوایی که در آن زندگی می کنید خیلی مرطوب و یا خیلی سردمی باشد ، ممکن است بر روی ورم مفاصل تاثیر گذارباشد. اخیرا کشف شده که چی در بدن ما می تواند به طور معنی داری تحت تاثبرمیدانهای الکترومغناطیسی تولید شده توسط فن آوری مدرن قرارگرفته ، و در نتیجه سبب  بروزبرخی از انواع سرطان ها شود. برای مثال ، افرادی که در نزدیکی خطوط فشار قوی زندگی می کنند بیشتر از کسانی که در این گونه مناطق زندگی نمی کنند مستعدابتلا به برخی انواع سرطان می باشند. شاید اثرات زیست محیطی مشابهی نیز در ورم مفاصل یافت شوند.
3- پوشاک
آن چه که می پوشید نیز ممکن است برروی نیروی چی بدن شما موثر باشد.در فصل زمستان می بایست خود را گرم نگهدارید و علی الخصوص مفاصل خود را محافظت نمایید.مفاصلی که یدون پوشش

محافظ باشند می توانند نیروی چی را به سرعت از دست دهند. این کشف شده است که بسیاری از الیاف دست بافت می تواند تاثیرات بسیار بدی بر توزیع و گردش نیروی چی در بدن داشته باشد. به عنوان مثال ، پلی استر به عنوان دلیل رکود نیروی چی در بدن شناخته شده است ، و ازتبادل نیروی چی بدن با نیروی چی زیست محیطی جلوگیری می نماید. شما ممکن است متوجه شده باشید که لباس تهیه شده از پلی استر می تواند مقدارقابل توجهی از الکتریسیته ساکن را در زمستان جمع و ذخیره نماید. این موضوع باعث ایجاد میدان الکترومغناطیسی شده و بر گردش نیروی چی در بدن شما تاثیر گذارد.
راه های بیشمار دیگری جهت بهبود وضعیت ورم مفاصل وجود دارند.به عنوان مثال گزارش گردیده که فعالیت جنسی می تواند با تحریک غدد آدرنال سبب تولید بیشتر کورتیکواستروئید ، هورمونی که التهاب مفاصل و درد را کاهش می دهد گردد. اعتقاد بر این است که فعالیت جنسی ممکن است باعث آزاد شدن اندورفین ، ماده ای که با ترشح طبیعی سبب رفع درد می شود نیزگردد.
آنچه که از مرور این بحث کوتاه برداشت میگردد این است که در صورت تمایل به شناخت کامل از ورم مفاصل می بایست با  شکیبایی به مطالعه و تحقیق در این مورد ادامه داد .تنها در آن صورت می توان به هدف درمان کامل دست یافت.

دکتر یانگ جوئینگ – مینگ نویسنده مشهور جهانی و مربی هنرهای رزمی چینی و چی کونک می باشد.متولد تایوان می باشد و بالغ بر 45 سال سابقه تعلیم و تدریس تای چی چوان ، چی کونگ و هنرهای رزمی چینی را دارا می باشد.ایشان مولف 35 کتاب و 80 ویدیوی آموزشی بوده و توسط مجله Inside Kung Fu به عنوان ده شخصیت برتر اثر گذار در هنرهای رزمی طی صد سال گذشته انتخاب گردیده است.دکتر یانگ هم اکنون ساکن ایالت کالیفرنیا می باشد.

http://ymaa.com/articles/qigong-can-help-heal-arthritis

ترجمه : مهندس  رضا شبیری

 

فواید تای چی چوان

تحقیقات به عمل آمده نشان می‌دهد که تای چی قادر است تا بیماریهای شدید، مزمن و حتی ژنتیکی را درمان کند. به طور مثال با تمرین تاجی می‌توان امراض قلبی را درمان و یا از بروز آنها جلوگیری کرد. همچنین این ورزش می‌تواند استرس را از بین برد. تمرینات تنفسی این ورزش همچنین می‌تواند به سالم ماندن ریه و بهبود جریان گردش خون در بدن نیز کمک کند. آهستگی و نرمی در تمرینات تای چی باعث می‌شود تا تمرکز فکری بالا رود که این مساله خود به کنترل دستگاه عصبی فرد در شرایط بحرانی و فشارهای عصبی بسیار کمک می‌کند. از فواید عمده تای چی می‌توان به تقویت عضلات بدن، انعطاف پذیری و نرم شدن ماهیچه‌ها و زردپی‌ها، تمرکز و آرامش فکری، تقویت روحی و عصبی و آموزش دفاع شخصی اشاره کرد.

در تای چی و چی کنگ تمرینات مختلفی وجود دارد که از دسته تمرینات مراقبه ای و ذهنی است و به طور آگاهانه و ارادی امواج مغز را عمیق می کند . در فرمهای عمیق و درونی تای چی ( به خصوص فرمهای سنتی و تای چی چی کنگ ) امواج مغز تا سطح تتا θ عمیق می شود . اساتید تای چی  در شروع اجرای فرمهای درونی تای چی ، ابتدا مدت بسیار کمی در سطح بتا β هستند و سپس امواج ذهنی آنها ، بین سطح آلفا α و سطح تتا θ متناوب تغییر می کند . این امر در آزمایشات مختلف علمی با حضور برخی اساتید تای چی ،اندازه گیری شده است و دلیل آن  ساکت کردن ذهن عاطفی ، تسلط بر احساسات و فعالیت های درونی و عمیق ذهن می باشد .

هر هنرجویی در تای چی نیز برای عمیق شدن این فرمها ، می بایست با ساکت کردن و آرام کردن ذهنِ عاطفی به دنبال افزایش عمق و تمرکز ذهن ، در حین اجرای فرمهای تای چی باشد و بدین ترتیب است که عمق فرمهای تای چی کشف می شود و حرکات فرم تبدیل به حرکات درونی و ذهنی می شود .

در ابتدا این مسئله کار ساده ای نیست ، چرا که با زندگی های شلوغ امروزه ، عمیق شدن و متمرکز شدن کار دشواری است ، به همین منظور عوامل زیادی وجود دارد که یک هنرجو می بایست در حین اجرای فرم رعایت کند ، ظرافت ها و موارد بسیار ریزی که شخص باید رعایت کند اغلب به همین دلیل است ، چون برای اجرای این همه مورد خاص ذهن ناچار است کاملاً متمرکز شود ، در سالها و سطوح مختلف تمرین هنرجو این عوامل را به بیشترین میزان خود رسانده تا اینکه هم ذهن در حین فرم عمیق می شود و هم اینکه در حین تمرینات فیزیکی توانایی های ذهنی خود را نیز پرورش می دهد . این روند تا جایی ادامه پیدا می کند ، که هنر جو تبدیل به یک استاد شده و کاملاً بر خود و ذهن خود مسلط شده ، و هر زمان که اراده کند می تواند در هریک از سطوح امواج مغز و عمق ذهن مستقر شود . و البته این نکته نیز شایان ذکر است که اساتید تای چی و چی کنگ ، معمولا در کل طول زندگی روزمره نیز سعی در عمیق نگه داشتن ذهن دارند و هدف نهایی بیشتر آنها نیز بودن در وضعیت مراقبه به طور دائمی در کل زندگی است که برای این منظور تای چیِ عمیق و درونی یکی از بهترین تمرینات و روشها است .

در تای چی هدف این است که با عمیق نگه داشتن ذهن ، بتوان به سطوح ذهن نیمه هوشیار دسترسی داشت و از خواص یک مراقبه ، در سطوح مختلف بهره برد . پس پایین نگه داشتن امواج مغز از این جهت حائز اهمیت است .

تای چی به عنوان یک ورزش ایمن ، یک روش برای کاهش استرس است که نیازی به امکانات و تسهیلات خاص ندارد. ضمن اینکه عملکردی درمانی و پیشگیرانه دارد .

تای چی در بیست سال اخیر به یک ورزش فراگیر در دانشگاه ها و جوامع ایالات متحده امریکا تبدیل شده است. بسیاری از متخصصین تربیت بدنی در مدارس راهنمایی و دبیرستان ها از تای چی استفاده می کنند. در سالهای اخیر پژوهش های زیادی در ارتباط با فواید تای چی انجام شده است که در ادامه به مواردی از آنها اشاره می شود:

محققان در انستیتو تای چی دانشگاه ایالتی آریزونا و دانشگاه کارولینای شمالی حدود ۷۷ مقاله در ارتباط با تای چی را مورد تجزیه تحلیل قرار داده اند.

این پژوهش ها شواهد بسیار قوی و محکمی را در مورد  فواید تای چی در رابطه با سلامتی استخوان ، آمادگی قلبی – ریوی ، تعادل ، عوامل پیشگیرانه سکته ها ، کیفیت زندگی و خود اتکایی ارائه کرده اند.این پژوهشگران به این نتیجه رسیده اند که شواهد برای توصیه تای چی به عنوان یک تمرین مناسب و سودمند، کافی است.

تای چی برای افزایش قدرت خارجی  (قامتی بهتر با تای چی)

یکی از مطالعات نشان داد که کسانی که در تمرینات تای چی شرکت می کنند  نتایج بهتری را در هر دو تست فیزیکی کلینیکی و آزمایشگاهی در مقایسه با کسانی که تای چی تمرین نمی کنند، بدست آورده اند. تمرینات بیشتر تای چی با قدرت کنترل بهتر و بیشتر قامت همراه بود. همچنین مطالعه دیگری تاثیر تمرینات طولانی مدت تای چی برای افزایش قدرت انقباضی اکسنتریک عضلات نگه دارنده قامت به منظور نگهداری بهتر قامت و افزایش ایستایی را تایید کرده است.

تای چی و سالخوردگی

تحقیقات زیادی بر روی فواید تای چی بر سلامت افراد سالخورده متمرکز شده است. یک مطالعه نشان داده است که بعد از چهار تا هشت هفته تمرین شدید تای چی، آزمودنی های سالخورده افزایش معنی داری در حساسیت و سازماندهی گیرنده های دهلیزی که در حفظ قامت بسیار موثر هستند را تجربه کرده اند. همچنین در کنترل مستقیم خط سیر حرکت های دورانی بدن بر اثر ورزش تای چی نتایج مطلوبی را به دست آورده اند و این تحقیق نتیجه گرفت که حتی فقط چهار هفته تمرین شدید تای چی، برای بهبود تعادل در افراد سالخورده کافی است.

نتایج تحقیق دیگری نشان داده است که بهبود تعادل عملکردی از طریق تای چی، با کاهش   سکته های ناگهانی افراد سالخورده همراه بوده است. نتایج یک تحقیق دیگر عبارت از این است که تای چی ممکن است خطر انواع سکته ها را در جمعیت بزرگسالان تا ۵/۴۷ درصد کاهش دهد.

خواب منظم با تای چی

یک تحقیق نشان داده است که بزرگسالان پیرتر که از کم خوابی و بی نظمی های الگوی خواب شکایت داشتند توانسته اند با یک برنامه تمرینی شش ماهه  تای چی با شدت ملایم تا متوسط به الگوی خواب بهتر و منظم تری دست پیدا کنند. به نظر می رسد تای چی به عنوان یک عامل غیر دارویی برای افزایش کیفیت خواب  در افراد سالخورده دارای اختلالات  خواب موثر باشد.

افزایش ظرفیت هوازی بدن با تای چی

یک تحقیق نشان داده است که تای چی در مقایسه با چی کونگ اثر بیشتری در افزایش ظرفیت هوازی بدن داشته است.

تای چی برای افزایش سلامت داخلی بدن

یک برنامه شش هفته ای تای چی تغییرات معناداری را در فشار خون سیستولیکی و دیاستولیکی در افراد مبتلا به پر فشار خونی ایجاد کرده است. مطالعه دیگری نشان داده است که تمرین منظم تای چی  سیر نزولی عملکرد قلبی تنفسی در افراد را کاهش می دهد.همچنین مطالعه ای نشان داد که تمرین تای چی می تواند باعث کاهش فشار خون ، افزایش بکارگیری چربی در سوخت وساز و بهبود ظرفیت عصبی افراد گردد.تحقیقات نشان داده است که تمرینات منظم تای چی در بزرگسالان پیرتر باعث بهبود وضعیت گردش خون مویرگی شده است .

تای چی برای بانوان

تحقیقات نشان داده است که تمرینات برنامه ریزی شده تای چی از پوکی استخوان -که در اوایل دوران یائسگی در بانوان ایجاد می شود-  جلوگیری می کند.ازطرفی در پی تمرینات منظم تای چی، تعادل دینامیکی بطور معنی داری بهبود یافت که این امر با کاهش معنی دار فشار خون سیستولیک و دیاستولیک بانوان شرکت کننده در تحقیق همراه بود.

اطلاعات بدست آمده نشـان می دهد که تمـرین تـای چی می تواند یک انتخاب مناسب برای خانم های میانسال باشد زیرا این تمرینات با فواید بسیاری از جمله مبارزه با پیری همراه است. تحقیق دیگری نشان داده است که ۱۲ هفته تمرین تای چی در بانوان سالخورده که دچار استئوآرتریت بوده اند، بهبود علائم التهاب ، بهبود تعادل و افزایش ظرفیت های فیزیکی را به دنبال داشته است.

تای چی برای درمان و توانبخشی

مطالعه برروی ۵۰ آزمودنی بین سنین ۱۸تا ۶۵ سال نشان داد که شش هفته تمرین تای چی باعث کاهش درد مزمن ناحیه پایین کمر در این آزمودنی ها شده است. همچنین یک برنامه یک ساله تمرین تای چی باعث افزایش عملکرد قلبی – تنفسی  بیماران  شده است. یافته دیگری نشان     می دهد که تمرینات تای چی و چی کونگ در بهبود عملکرد ریوی و افزایش ظرفیت فعالیت آزمودنی ها موثر بوده است.این تحقیق پیشنهاد می کند که به لحاظ فواید بسیار تای چی ، پرستاران با این روش کهن به منظور کمک به بیماران آشنا شوند و حتی از اثرات مفید آن برای بهبود بیماران  استفاده نمایند.

به هر حال و با توجه به فواید ورزش تای چی تحقیقات و پژوهش ها در ارتباط با این ورزش تاکنون چندان گسترده و وسیع نبوده است . انتظار می رود با توجه به نشر و گسترش این ورزش در سطح کشور و همچنین با توجه به ظرفیت های بالای علمی و پژوهشی ، تحقیقات بیشتری برروی این رشته و اثرات آن انجام شود. (برگرفته از تحقیق لی یو از دپارتمان حرکت شناسی دانشگاه ایالتی سن خوزه ایالات متحده امریکا و گونگ چن از دانشگاه ورزش بیجینگ ،چین ، منبع:Sport Science Review,vol.XX,No.3-4,August 2011 )

در عصر حاضر به دلیل وجود عوامل مختلف مانند آلودگی های مختلف ، استرس ، سرعت زندگی شهری ، بیماری ها و نارسایی های مختلف بسیار پیچیده شده اند و در عین حال بیماری های جسمی و روانی با هم گره خورده اند ، در نهایت وضعیت بیماری ها و عواطف ، کلاف در هم پیچیده ای را بوجود آورده اند که منجر به پایین آمدن سطح سلامت جامعه شده است .

تای چی ، چی کنگ و روش های طب مشرق زمین ، در حقیقت با تاثیر گذاری در یک لایه لطیف تر و عمیقتر به نام انرژی ، سعی در متعادل کردن جسم و روان و برطرف کردن این کلاف پیچیده دارند ، چراکه لایه انرژی ، لایه ای عمیق تر از جسم و روان بوده و در اصل تغذیه کننده آنهاست .

عملکرد و تسلط بر این انرژی ، راز تأثیر گذاری تای چی و چی کنگ است . برای شناخت و ادراک هرچه بهتر این مسئله نیاز به مطرح کردن دیدگاه های غرب و شرق در مورد انرژی ، کالبد ها و بیماری ها داریم :

فیزیولوژی انرژی کیهانی :

دیدگاه شرق (تای چی و چی کنگ ) : درچین اعتقاد بر این است ، کل جهان و کائنات از انرژی شکل گرفته اند و جهان ماهیتی انرژتیک دارد ، در حقیقت معتقدند که همه اجسام نیز صور مختلفی از انرژی هستند که این انرژی را انرژی “چی” می نامند .

همینطور در تای چی و چی کنگ معتقدند که اگر این انرژی به صورت طبیعی جاری باشد سلامتی و تعادل برقرار می شود .

دیدگاه غرب (فیزیک مدرن) : از دیدگاه غرب نیز پس از مطرح شدن نظریه های کوانتوم و استرینگ تئوری ، دانشمندان بر این باور هستند که جهان از انرژی شکل یافته است و ماهیتی انرژتیک دارد ، که با قانون بقای ماده و انرژی نیز می توان راجع به این مسئله بحث کرد . بررسی تخصصی تر این مسئله در فصل دوم این کتاب ارائه شده است .

پس با بررسی دیدگاه غرب و شرق یعنی دیدگاه علمی و دیدگاه تجربی و شهودی مشرق زمین ، به این باور می رسیم که اعتقاد هر دو دیدگاه این است که جهان از جنس انرژی شکل یافته است .

فیزیولوژی انرژی انسانی :

دیدگاه شرق (تای چی و چی کنگ) : در طب چینی اعتقاد بر این است که ما غیر از این کالبد مادی ، کالبدی از جنس انرژی داریم که تغذیه کننده این کالبد است و در سطحی لطیف تر و عمیق تر از وجود ما قرار گرفته است ، در مورد بیماری ها نیز معتقدند هر بیماری ابتدا در این کالبد (انرژی) قابل تشخیص است و در اصل آن بیماری را عدم تعادل در این کالبد انرژی می دانند .

همینطور معتقدند که بیماری قبل از اینکه در سطح مادی بروز کند ، در لایه انرژی نارسایی هایی بوجود می آید که می توان در همان لایه تشخیص داد و برطرف کرد ، بر همین اساس ممکن است شخص نارسایی جسمانی پیدا نکرده باشد ، اما در لایه انرژی نارسایی وجود دارد که این نارسایی در صورت عدم رفع شدن ، باعث بروز بیماری ها و نارسایی های جدی تر در سطح فیزیکی می گردد .

از این دیدگاه تأثیر گذاری این علوم در لایه انرژی انجام می شود و درمان عمیق تر خواهد بود .

با توجه به توضیحات فوق ، می توان به طور مختصر گفت که به دلیل آلودگیها و عدم تعادل در شیوه زندگی و گره خوردن بیماری های جسمانی  و روانی ، کلاف پیچیده ای بوجود آمده که در لایه جسمانی معمولاً به طور کامل درمان و سلامتی صورت نمی گیرد . اما از آنجایی که طب چینی براساس تأثیر گذاری روی لایه انرژی و ایجاد تعادل در آن عمل می کند و احتمال بیشتری را برای قرار گیری در مسیر سلامت کامل را فراهم می کند .

البته نکته حائز اهمیت در اینجا ، این است که تأکید علوم اصیل و طب کهن چین بر پیشگیری و اصلاح شیوه زندگی است . به خصوص روش تای چی و چی کنگ کاملاً بر پیشگیری و روشهای سلامت زیستن تأکید دارند ، نه درمان . به همین دلیل در زندگی روزمره امروز چون شناخت بیماری ، پس از بروز علائم جسمانی اتفاق می افتد، و می توان گفت که درون نگری ها بسیار کم شده است و انسانها از علائم درونیشان فاصله گرفته اند در حقیقت در اکثر مواقع فرصت پیشگیری از دست رفته است و بیمار درگیر علائم جسمانی بیماری شده است ، به همین دلیل طب رایج و طب امروزی غرب همچنان جایگاه خود را دارد .

یکی از تأثیرات اساسی تای چی و چی کنگ ، قرار گیری در مسیر سلامت است و در حقیقت بر اساس هماهنگی با ریتمها و قوانین طبیعت ، شیوه زندگی ما را اصلاح کرده و سلامت زیستن را به ما می آموزد .

در ضمن تای چی ، روش کهنی است که در طول صدها سال قدمت خود ، تأثیرات خود را اثبات کرده و مراحل آزمون را سپری کرده است ، که این نتایج را در زندگی و بینش اساتید این رشته می توان مشاهده کرد ، تای چی در طول قدمت اصیل خود کاربردها و  تأثیرات مختلفی داشته است که عبارتند از ، سلامتی ، توانایی رزمی در بالاترین سطوح هنرهای رزمی درونی ، ایجاد تعادل ذهنی ، روحی و انرژی و همینطور دریچه ای برای شناخت و ادراک ریتمهای طبیعت .

منابع :http://www.irantaichi.com و http://www.patiencetaichi.com

 

 

گروه های درمانی تخصصی

با تمرکز بر بیماران مبتلا به سرطان

ندا یارایی ، دانشجوی دکترای مشاوره

مقدمه

امروزه گروه درمانی در موقعیت های بالینی گوناگون مورد کاربرد است و مفید واقع می شود. که در این شرایط به جای گروه درمانی از واژه ” گروههای درمانی” استفاده می شود. تعداد این گروههای درمانی بسیار زیاد و تنوع آنها گسترده است. از جمله این گروهها که در ایران هم برگزار می شوند: گروه های نوجوانان بزهکار، معتادان ،مبتلایان به ایدز، افراد مبتلا به سرطان، خانواده افراد مبتلا به سرطان، بیماران مبتلا به دیابت و مبتلایان به ام اس می باشند.

اصول کلی

تبدیل گروه درمانی سنتی به موقعیت خاص بالینی

1.ارزیابی موقعیت بالینی

تعیین عوامل درونی و بیرونی ، که در گروه درمانی با آنها روبرو هستیم باید به دقت انجام پذیرد. دعای گروههای NA در اینجا مصداق دارد. درمانگر باید آنچه را نمی تواند تغییر دهد بپذیرد(عوامل درونی) و آنچه را می تواند تغییر دهد ( عوامل بیرونی) تغییر دهد . آنقدر عاقل باشد تا تفاوت این دو را درک کند. البته درمانگران با تجربه عوامل بیشتری را بیرونی و قابل تغییر به حساب آورده و در تغییر آن تلاش می کنند.

  1. فرمول بندی اهداف مناسب

وقتی شناخت دقیقی از عوامل بیرونی پیدا کردیم، می توانیم اهداف بالینی مناسبی را تدوین کنیم. با تغییر اهداف و تکنیکها، می توانیم گروه درمانی را اداره کنیم. اهداف باید روشن و مناسب باشد. این مهمترین گام در راه کار درمانیست. هیچ چیز به اندازه تعیین اهداف نا مناسب منجر به شکست درمان نمی شود. اهداف گروه سرپایی طولانی مدت برای گروه های درمانی بلند پروازانه است؛ رهایی بیمار از علایم بیماری و تغییر ساخت شخصیت در گروههای درمانی جایی ندارد. ما باید مجموعه اهدافی راتدوین کنیم که برای موقعیت درمانی خاص مناسب است و در مدت زمان معین قابل دسترس است. اهداف باید هم برای درمانگر هم برای شرکت کنندگان در گروه روشن باشد. تعیین اهداف و تکالیف تبدیل درمانجو را به همکار در فرآیند  درمان تسهیل می کند. یعنی باید برای تمام اعضا روشن کنید که چگونه روند گروه درمانی آنها را برای رسیدن به اهداف کمک می کند. در گروههای با زمان محدود، اهداف باید مورد تاکید قرار گیرد و با توجه به توانایی اعضای گروه تغییر و سازمان داده شود.  این مهم است که گروه تجربه موفقی باشد، زیرا درمانجویان اغلب  با روحیه ضعیف و شکننده ای وارد گروه می شوند و نیازی به شکست دوباره ندارند.

  1. تغییر شکل تکنیک سنتی تا جوابگوی دو گام قبلی باشد

پس از در نظر گرفتن شرایط بالینی و اهداف موجود  باید در نظر بگیرید که تکنیکهایتان برای رسیدن از شرایط موجود به اهداف چه تغییری باید داشته باشند. درمانگر باید در باره مشکلات خاص درمانجویانی که در گروه هستند اطلاعات زیادی داشته باشد. و این نکته در مورد همه گروه های درمانی صدق می کند که هیچ فرمولی نیست که در مورد همه گروه ها کارایی داشته باشد. درمانگران باید قبل از آمدن به جلسه خود را آماده کنند تا بتوانند مشکلات و پویایی های منحصر به فردی که ممکن است در جلسه پیش آید درک کنند.

برای این امر، اصول اساسی عوامل درمانی را در نظر بگیرید اما تکنیکها را تغییر دهید تا با اهداف خاص منطبق باشد. درمانگر باید موقعیت بالینی و پویایی های جمعیت بالینی خاص را بپذیرد. در نظر داشته باشید که همه گروه ها حتی ساخت یافته ترین آنها هم فرآیندی گروهی دارند که بر گروه تاثیر می گذارد. ممکن است دریابید که کاوش آن فرآیند به نحوی عمیق خارج از چارچوب گروه است، اما باید بتوانید حضور آن را تشخیص دهید و دریابید چگونه آن را به کار گیرید، اداره کنید یا حفظ نمایید.

گروه درمانی در بیماران مبتلا به سرطان

مداخلات روانی اجتماعی گروهی در درمانهای جامع نقش مهمی دارد و به دلیل کارآیی و توانایی آن در کاهش هزینه های درمانی در آینده بیشتر کاربرد خواهد داشت. از جمله دلایل اهمیت درمان گروهی این که:

  • بین مشکلات روانی و بیماری جسمی ارتباط وجود دارد. نه تنها مشکلات روانشناختی دنباله بیماری جسمی است و کیفیت زندگی را کاهش می دهد بلکه تاثیرات منفی بیماری جسمی را بیشتر می کند.
  • علاوه بر این اضطراب و افسردگی همراه با بیماری جسمی سبب می شود که رفتارهایی مانند مصرف الکل و سیگار افزایش یابد و رفتارهایی مثل رژیم غذایی، ورزش و مصرف دارو و کاهش تنش را تحت شعاع قرار دهد.
  • در ضمن نوع دیگری از تنش روانشناختی به دلیل پیشرفت در تکنولوژی پزشکی و درمان شایع شده است. تبدیل بیماری های کشنده به بیماری های مزمن و ایجاد امکان پیشگیری از بسیاری از بیماری های همه ایجاد استرس می کنند.
  • برچسب روانشناختی مربوط به بیماری جسمی نیز باعث انزوای اجتماعی و استرس می شود.
  • در افرادی که بسیار بیمارند و خانواده های آنها از اینکه آنها را نگران تر کنند می ترسند، فشار برای تفکر مثبت و خوشبین بودن باعث می شود که ارتباط سطحی شود و همین خود به احساس انزوا دامن می زند.
  • اکنون بیش از گذشته از اهمیت روانی ارتباط بین پزشک و بیمار آگاهیم. گروه درمانی می تواند به ارتقای رابطه بیمار و پزشک کمک نماید.
  • سرطان بیمار را با آسیب پذیری و محدودیت های خود رویاروی می کند. دیگر احساس نمی کنیم که زندگی تحت کنترل ماست و ما آدم های خاصی هستیم، دیگر احساس نمی کنیم فرصتی نامحدود و حق انتخاب داریم. بیماری شدید سوالاتی اساسی درباره معنای زندگی، مرگ ، مسئولیت و جایگاه ما در جهان طرح می کند.
  • و البته مشکلات بیماری سخت فقط به خود بیمار محدود نمی شود و اعضای خانواده و کسانی که از او مراقبت می کنند را نیز دچار تنش شدید می سازند. گروه درمانی برای خانواده ها نیز نقش مهم حمایتی دارد.

ویژگی های عمومی

نوعا در گروههایی که برای بیماری های جسمانی تشکیل می شوند، بیماری افراد یکسان است، از لحاظ زمانی محدودا و چهار تا شش بار جلسه دارند. این گروهها در صورتی که با هدف کمک به بیمار برای انطباق و سازگاری تشکیل می شوند می توانند در هر مرحله از بیماری و درمان پزشکی ارائه شود.

گروههای کوتاه مدت نیاز به ساختی روشن دارند و در ضمن درمانگر باید در آنها بسیار فعال باشد. ولی درمانگر باید به پویایی ها و فرآیندهای گروهی توجه کند و آنها را در جهتی موثر هدایت کند. درمانگر باید از آوردن افرادی که نمی خواهند در گروه باشند اجتناب کند. گرفتن موضع روانی آموزشی و اجازه به شرکت کنندگان در گروه برای بیان احساسات خودو پرهیز از منفی کردن جو گروه از وظایفیست که درمانگر بر عهده می گیرد. در گروه درمانی با بیماران بیماری های حاد اغلب درمانگر از تکنیکهای اینجا و اکنون پرهیز می کند ولی بسیاری از عوامل درمانی برای آنها کارآیی دارد. همبستگی گروهی مستقیما حمایت اجتماعی را به ارمغان می آورد. ارتباطات برون گروهی افراد اغلب تشویق می شود و به عنوان نتیجه ای موفقیت آمیز دیده می شود و نه مقاومت در برابر کار کردن گروه. دیدن دیگران که به راحتی درباره بیماری خود حرف می زنند ایجاد امید می کند. امید به درمان، شجاعت داشتن، احساس اسایش و راحتی ، همزبان داشتن یا ارامش ذهن. به طور کلی اعضا با تقلید از یکدیگر بیشتر مهارتهای تطابقی را می آموزند تا از متخصصان. رد و بدل کردن اطلاعات به خصوص درباره بیماری و موضوعات مربوط به سلامتی نقش مهمی در این گروهها دارد و نه تنها از سوی رهبران بلکه با تبادل اطلاعات و توصیه بین اعضا میسر خواهد شد. نوع دوستی کاملا آشکار است و اعضا از اینکه احساس می کنند برای یکدیگر مفیدند احساس سلامتی بیشتری می کنند. عوامل وجودی نیز  در گروه مطرح می شوند و به اعضا کمک می کنند تا با اضطرابهای بنیادین زندگی که در شرایط معمول از یکدیگر پنهان می کنیم روبرو شوند.

1.ارزیابی موقعیت بالینی زنان مبتلا به سرطان پستان

جراحی یا ماسکتومی پستان (برداشتن پستان درگیر سرطان)  بسیاری از زنان مبتلا به سرطان پستان را دچار بدشکلی بدن می کند. خیلی از زنان به دلیل دانش کم ، تفکرات رایج اجتماعی یا شرایط مالی جراحی های بازسازی کننده را انجام نمی دهند.  شیمی درمانی فرد را از نظر ظاهری و بدنی ناتوان می کند. درد و احساس انزوا و طرد شدگی اغلب برای زنان مبتلا به سرطان پستان مشکل ایجاد می کند. اغلب این زنان تمایلی ندارند درباره یاس خود با خانواده و دوستان حرف بزنند زیرا آنها باعث احساس یاس بیشتر آنها می شوند.  علاوه بر این خانواده و دوستان نیز چون نمی دانند چگونه باید برخورد کنند از آنان اجتناب می کنند. همه اینها سبباحساس انزوای بیشتر زنان مبتلا به سرطان پستان می شود. این زنان اغلب احساس ناتوانی و ناامیدی می کنند. غالبا احساس می کنند پزشکان توجهی به آنها و مسائلشان ندارند و جای دیگری هم برای ابراز ناراحتی خود ندارند و غالبا به دلیل ابتلا به بیماری احساس گناه می کنند. بعلاوه گروه درمان پزشکی هم اغلب در مورد خدمات روانشناسی خوش بین نیستند .

  1. اهداف گروه درمانی زنان مبتلا به سرطان پستان

هدف اولیه چنین گروه درمانی ای می تواند کاهش انزوا باشد. گروه درمانی در زنانی که مشکل یکسانی دارند و حرف زدن آنها درباره تجارب و احساساتشان می تواند شبکه اجتماعی ای ایجاد کند و به اعضا کمک کند تا بتوانند با بیماری خود بهتر کنار بیایند. این گروه می تواند در مراحل درمان تا انتهای زندگی مسیر درمان را در بر بگیرد.

  1. اصلاح تکنیک گروه درمانی برای زنان مبتلا به سرطان پستان

در سرطان، معمولا گروه افراد همجنس بهترین نتایج را به بار می آورد. جلسات هفته ای نود دقیقه می تواند کمک کننده باشد. این گروه می تواند به صورت باز اداره شود. یعنی افراد جدیدی می توانند وارد گروه شوند و احتمالا ممکن است افرادی از گروه با مرگ از گروه جدا شده باشند. حمایت مهمترین اصل هدایت کننده در گروه درمانی با افراد مبتلا به سرطان است. می توان تکنیکهایی به کار برد که اعضا “حضور” را تجربه کنند و بدانند که دیگران هم تجربه مشترکی با آنها دارند. برای افزایش حس کنترل شخصی دراعضا ، درمانگر باید تا حد ممکن جهت گروه را به سمت اعضا هدایت کند. درمانگر اعضا را هدایت می کرد که حرف بزنند و تجارب خود را با دیگران در میان بگذارند، احساساتی که نمی توانند در جای دیگری بیان کنند. آموختن همدلی و روشن کردن احساسات مبهم در گروه اتفاق می افتد. بازی نقش برای آموختن شیوه های موثر  ارتباط با پزشک و گرفتن اطلاعات مورد نیاز  نیز می تواند در گروه اتفاق بیفتد. یکی از بهترین مداخلات زمانیست که به یکی از اعضا بیاموزیم که به پزشک خود بگوید: می دانم سرتان شلوغ است ولی اگر 5 دقیقه بیشتر برای من وقت بگذارید برای یک ماه آسایش خواهم داشت.

رهبران گروه ابراز عاطفه را تجربه مثبتی قلمداد می کنند، زیرا اعضا فرصت کمتری برای ابراز عواطف خود در جاهای دیگر دارند.آنان درباره افکار عجیب خود، ترس از مرگ، احساس بی معنایی، معضل اینکه به فرزندانشان چه بگویند، برای مزگ احتمالی خود لازم است چه تدابیری داشته باشند و  سایر بحث هایی که بسیاری از ترسهایشان را فروکش می کمد می توانند حرف بزنند.

درمانگران اغلب حمایتگرند و با بیماران رویاروی نمی شوند. اگر از اینجا و اکنون استفاده می کنند همیشه بر احساسات مثبت بین اعضا تاکید می کنند. اعضا از لحاظ شیوه  سازگاری با بیماری با هم تفاوت دارند. بعضی از اعضا می خواهند همه چیز را درباره بیماری خود بدانند، بعضی دیگر نمی توانستند به عمق موضوع بپردازند. رهبران گروه هرگز با رفتاری که موجب اسایش می شود مخالفت نمی کنند و مراقبند که با رفتارهای تطابقی بیمار مخالفتی نکنند، مگر  آنکه مطلب بهتری برای ارائه داشته باشند. اغلب گروهها مراسمی برای انسجام بیشتر انجام می دهند مثل اینکه اعضا دست یکدیگر را بگیرند و چند دقیقه ای مراقبه کنند.

اعضا تشویق می شوند بیرون از گروه با هم ارتباط داشته باشند ، به هم تلفن بزنند، با هم ناهار بخورند و گاهی هم به هم قول بدهند که هرگز یکدیگر را تنها نگذارند.

بسیاری از اعضا به این شیوه می توانند بر وحشت خود غلبه کنند و دریابند که رویارویی با مرگ هم می تواند برایشان مزایایی داشته باشد، بعضی احساس می کنند در دوران طلایی زندگی خود به سر می برند و قدر زندگی را بیشتر می دانند. بعضی فعالیتهای روزمره خود را مرور می کنند و کارهایی را که تمایلی به انجام آنها ندارند متوقف می کنند و برعکس ترجیح می دهند که به مسائل مهم تری بپردازند، تبادل محبت با اعضای خانواده، زیبایی طبیعت، و  کشف بخش خلاقانه خودشان. اغلب سرطان روان نژندی را درمان می مند و دیگر مسایل جزئی برای بیمار مبتلا به سرطان مهم نیست. گاهیبیماران فکر می کنند عاقل تر شده اند و آموخته اند که چطور زندگی کنند. رویارویی با مرگ درباره معنای زندگی به بیماران می آموزد و اغلب مایلند این دانش را به دیگران منتقل کنند.

هدایت چنین گروهی از لحاظ عاطفی بر انگیزاننده و در ضمن بسیار دشوار است. یار درمانگری و هدایت گروه باید توسط درمانگران بسیار با تجربه انجام شود. رهبران نمی توانند با فاصله بمانند و  در عین حال عینی باشند. موضوعاتی که در  گروه مطرح میشوند نه تنها اعضای گروه بلکه رهبران گروه را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. وقتی شرایط انسانی مطرح می شود، “ما “و “دیگران” مطرح نیستند.  همگی ما همسفرانی هستیم که با مشکلات وجودی یکسانی روبرو می شویم.

این رهیافت گروهی را به عنوان گروه درمانی حمایتی (supportive expressive group therapy)  یا SEGTمی نامند و در اغلب شرایط درمانی انکلوژی به کار می رود. این گروه به صورت 12 جلسه  هفتگی برگزار میشود. چهار جلسه آخر به عنوان تقویت کننده و برای مدت چهار ماه، ماهی یکبار برگزار می شود و برای مدت شش ماه ممکن است تمدید شود. در این گروه ها مرگ موضوع اساسی ای نیست بلکه موضوع اساسی انطباق با عدم اطمینان در زندگی و توهمات مربوط به آسیب ناپذیری است. عزاداری و اماده کردن اعضای خانواده برای مرگ بر اثر سرطان پستان نیز از موضوعات اساسی این جلسات است.

در گروههای SEGT موارد زیر مورد توجه قرار می گیرند:

1)بیماری جسمانی و درمان آن

2)مهارتهای سازگاری شناختی رفتاری برای بیماری و درمان

3)مسائل مربوط به خانواده و شبکه حمایت اجتماعی

4)ارتباط بهتر  با کارکنان ارائه دهنده خدمات درمانی

5)ارزشهای زندگی و اولویت این ارزشها

6)تصویر خود

7)مرگ و مردن

8)مسئولیتهای کارکرد گروه و درگیری با آن.

معمولا هر جلسه گروهی با یک تمرین کاهش دهنده استرس (تمرین آرامبخشی و تجسم خلاق)  پایان می یابد.

پژوهش در مورد گروه درمانی زنان مبتلا به سرطان پستان

تحقیقات 15 سال اخیر کارایی این گروه ها را نشان می دهد. SEGT برای زنانی که خطر احتمال ابتلا به سرطان پستان دارند، زنانی که در مراحل اولیه این بیماری اند؛زنانی که که بیماریشان متاستاز داده است، باعث کاهش درد شده است و سازگاری روانشناختی آنان را بهبود داده است. این بحث که گفتگو درباره مرگ و مردن سبب می شود که بیماران احساس بدتری داشته باشند و از گروه کناره بگیرند، نیز تایید نشده است. آیا گروه باعث می شود که بیماران مبتلا به سرطان بیشتر زنده بمانند؟ اولین مطالعه در مورد زنان مبتلا به متاستاز سرطان پستان حاکی از طولانی تر شدن عمرشان بود، اما چندین مطالعه دیگر این یافته را تایید نکرده است. البته همه مطالعات حاکی از نتایج روان شناسی مثبت است، هرچند گروه ممکن است طول عمر را طولانی تر نکند ولی بدون شک کیفیت آن را بهبود می بخشد.

بیماران بستری در بیمارستان

در بیماران بستری چالش بالینی شدید است. وضعیت بیماران بستری در گروه درمانی به نحوی است که لازم است تکنیکها  به شدت اصلاح شوند. در گروههای بستری گروه هرگز مستقل نیست و نمی تواند به خود متکی باشد، و با گروه بزرگتر موجود در بیمارستان رابطه پیچیده ای دارد. آنچه در گروه کوچکتر بین اعضا باز می شود به طور اجتناب ناپذیر در آنچه در گروه بزرگتر بیمارستان بروز می دهد انعکاس پیدا می کند. کارآیی و وجود گروه بستری شدیدا بستگی به پشتیبانی بخش اداری بیمارستان دارد. اگر رئیس بیمارستان و مسئول گروه پزشکی و همکاران بخش پرستاری متقاعد نشده باشند که گروه درمانی روشی موثر است از برنامه گروه حمایت نمی کنند و جایگاه آن را دست کم می گیرند؛ مکان و  زمان گروه درمانی و کادر اداری درگیر در آن نیز تحت تاثیر نگرش رئیس بیمارستان تغییر خواهند کرد. در صورت عدم همکاری مسئولین بیمارستان گروه درمانی کارا نخواهد بود. گاهی گروه توسط افراد آموزش ندیده برگزار می شود و نامنظم بوده و افراد برای درمان انفرادی  یا سایر کارهای اداری از گروه خارج می شوند.

آموزش مسئولین و کارکنان بیمارستان، ارائه دادن پژوهشهای بالینی در این حوزه و جلسات ترویجی می تواند به تغییر نگرش مسئولین بیمارستان برای حمایت از فرآیند گروه درمانی کمک کند. قابل فهم است که پزشکان برای کاری که آموزش ندیده اند برنامه ریزی نمی کنند. بخش های بستری بدون برنامه ریزی قوی روانی اجتماعی فقط روی درمان جسمانی تکیه می کنند. گروه درمانی به طرز معنا داری شرایط موجود در بخش را تغییر می دهد و این نمی تواند توسط مسئولین بخش نادیده گرفته شود.

1.ارزیابی موقعیت بالینی در بیماران بستری در بیمارستان

چالش های گروه درمانی به طور خلاصه در موارد زیر بیان می شوند:

  • اقامت کوتاه مدت بیماران در بیمارستان و جابجایی سریع اعضای گروه

بیماران قاعدتا برای درمان پزشکی در بیمارستان بستری می شوند. در مورد بیماران مبتلا به سرطان اغلب بیماران برای شیمی درمانی بستری شده و تا نوبت بعدی درمان مرخص می شوند. پس امکان برگزای مرتب جلسات به صورت روزانه یا هفتگی وجود ندارد. در این حالت ترکیب گروه درمانی به شدت بی ثبات است. در اینجا ما با گروه هایی روبرو هستیم که کمتر احتمال دارد بیش از یک جلسه به کار خود ادامه دهند. این یکی از وضعیت های اجتناب ناپذیر در بیماران بستری در بیمارستان است و همبستگی گروه را به شدت از بین می برد. گروه درمانگر کنترل کمی بر سیر بستری و ترخیص بیماران دارد. به هر حال درمانگران باید در درجه اول بر درمان درمانجو تاکید کند و تا حد ممکن با وجود موانع هر کاری که می توانند برای بیماران انجام دهند.

  • ناهمگن بودن مسائل روانشناختی شرکت کنندگان در گروه

تشخیص مسائل بیماران بستری طیف گسترده ای را در بر می گیرد ولی بیمار بودن وجه مشترک همه آنهاست. از لحاظ نگرش و توانایی روان درمانی تفاوت گسترده ای وجود دارد، بسیاری از بیماران ممکن است برای شرکت در گروه انگیزه ای نداشته باشند وممکن است از توان تحلیل یا دانش کافی برای شرکت در گروه برخوردار نباشند. ممکن است بدون تمایل خود به شرکت در گروه مجبور شده باشند و معتقد باشند نیازی به کمک ندارند. غالبا پولی برای درمان نمی دهند ، کنجکاوی ای برای شناخت خود ندارند و تمایلی به رشد ندارند، آنها به دنبال آرامشند.

دو نکته مدت زمان کوتاه مدت برای بستری در بیمارستان و نا همگن بودن مسائل شرکت کنندگان در گروه، تغییر بسیار شدیدی در تکنیکهای درمانی در گروه بیماران بستری در بیمارستان را ایجاب می نماید. این دو عامل از عوامل غیر قابل تغییر در گروه درمانی بیماران بستری در بیمارستان قلمداد می شوند. علاوه بر این دو مورد موارد زیر نیز بر گروه درمانی بیماران بستری تاثیر می گذارد.

  • زمان

وقت درمانگر بسیار محدود است. معمولا وقتی برای مصاحبه قبل از اعضای گروه ندارد تا رابطه ای برقرار شود و فرد را برای گروه آماده نماید. وقت کمی برای جا دادن اعضای جدید در درون گروه وجود دارد یا نمی توان برای ترک گروه برنامه ریزی کرد چون تقریبا در هر جلسه کسی گروه را ترک می کند و کمتر می توان بر یادگیری متمرکز شد.

  • حد و مرز گروه

حد و مرزهای گروه بسیار مهم است. اعضا اغلب خارج از گروه درمانی نیز با یکدیگر در ارتباط هستند و این روابط قاعده معمول بیمارستان است. بیماران همه روز با همند و این باعث می شود حد و مرز رعایت رازداری روشن نباشد. هیچ محرمانگی واقعی ای در گروه های بستری وجود ندارد و اعضای گروه آزادانه در طول روز اطلاعات رد و بدل می کنند و کادر درمانی بیمارستان هم بر رد و بذل کردن اطلاعات اثر می گذارند. در واقع اطلاعات بیماران در کل بخش بستری رد وبدل می شوند و هیچ حد و مرزی برای آن وجود ندارد.

  • نقش رهبر گروه

نقش رهبر گروه بسیار پیچیده است چون ممکن است در طول روز با درمانجویان در نقشهای دیگر درگیر شود. گاهی نقش رهبری بین همکاران بخش تعویض می شود(روانشناسان یا پرستاران کمک روانپزشک که به صورت شیفتی کار می کنند) و نمی توانند چند جلسه پی در پی حضور داشته باشند. خودمختاری درمانگر نیز به شیوه های مختلفی محدود می شود. به طور مثال درمانگر کنترل محدودی بر ترکیب گروه دارد. هر درمانجویی هم درمانگران متفاوتی دارد. نداشتن سوپرویژن و عدم امکان تبادل نظر با همکاران از سایر مشکلات درمانگران در گروه درمانی بیماران بستری در بیمارستان است.

  1. اهداف در گروه بستری در بیمارستان
  • درگیر کردن بیمار در فرایند درمان

تجربه گروه درمانی در زمان بستری در بیمارستان، امکان ادامه یافتن درمان گروهی پس از مرخص شدن از بیمارستان را افزایش می دهد و پژوهشها نشان می دهد که درمان گروهی پس از مرخص شدن از بیمارستان از درمان انفرادی موثرتر است. برای بسیاری از بیماران بستری گروه درمانی اولین تجربه درمانی آنهاست. اگر گروه درمانی به اندازه کافی مثبت و حمایتگرانه باشد که انها را تشویق کند که بعد از سپری کردن دوران بستری به گروه درمانی بپیوندند، در اینصورت صرف نظر از سایر عوامل درمانی گروه درمانی بستری عملکرد بسیار مثبتی داشته است.

  • نشان دادن اینکه حرف زدن کمک می کند.

احساس ارامش ناشی از حرف زدن در گروه کمک می کند تا بیمار از حمایت اجتماعی گروه برخوردار شود. در ضمن اعضا با شنیدن حرف دیگران در می یابند که دیگران هم همان مشکلات انها را دارند و هیچ کس از رنج کشیدن مبرا نیست. به عبارت دیگر گره درمانی باعث همبستگی نسبی اعضا با یکدیگر و تغییر نگرش بیمار به همگانی بودن مشکلاتش می شود.

  • تمرکز بر مشکلات

طول دوران درمانی گروه درمانی در بیماران بستری در بیمارستان انقدر کوتاه است که نمی تواند به حل مشکلات انها کمک می کند ولی می تواند به نحو موثری به بیماران برای تمرکز بر مشکلاتشان کمک کند. گروه  باید مشکلاتی که محدود و انعطاف پذیرند را شناسایی کنند. این گروهها می توانند به اعضا کمک کنند که دریابند در نحوه ارتباطشان با دیگران چه مشکلاتی دارند و در مورد رفتار بین فردی ناسازگارانه خود چیزهایی بیاموزند.

  • کاهش احساس انزوا

گروه بستری می تواند احساس انزوایی اعضا را که به دلیل بستری شدن در بیمارستان یا ابتلای به بیماری دچار ان هستند کاهش دهد. گروه ازمایشگاهی است که در ان مهارتهای ارتباطی آموخته می شود و و هر چقدر هم که مهارتهای ارتباطی آموخته شود انزوا کمتر می شود. گروه به افراد کمک می کند که مشکلاتشان را با یکدیگر در میان بگذارند و به آنها کمک می کند تا از یکدیگر بازخورد بگیرندو نقاط کور یکدیگر را کشف کنند. این کاهش انزوا دو  مزیت دارد. اول اینکه به بهبود مهارتهای ارتباطی بیماران کمک می کند تا با اعضای خانواده و ساری افراد خارج از بیمارستان هم ارتباط بهتری داشته باشند و بتواند حمایت بیشتری را از روابط خود دریافت کند. دومین مزیت آن این است که با بهبود مهارتهای ارتباطی بیمار امکان بیشتری می یابد که از منابع درمانی خارج از گروه برای بهبود شرایط خود استفاده کند.

  • مفید بودن به حال دیگران

عامل درمانی نوع دوستی، به این معناست که درمانجویان لزوما با کمک دیگران بهبود نمی یابند بلکه از کمک کردن به دیگران نیز  احساس رضایت کرده و برایشان مفید است. بیماران معمولا زمانی که با یک بیماری مزمن که آن را سخت درمان می دانند روبرو می شوند روحیه خود را از دست می دهند. شرکت کردن در گروه نه تنها به خود فرد کمک می کند بلکه افراد متوجه می شوند همدلی بین آنها می تواند به حال سایر بیماران نیز مفید باشد.

  • کاهش اضطراب ناشی از بستری در بیمارستان

فرآیند بستری شدن می تواند بیماران را دچار اضطراب کند. آنان ممکن است از برچسب خوردن نگران باشند ، از دست دادن روابط واستقلال و تصویر مرگ می تواند آرامش آنها را بر هم بزند. برخورد کارکنان بخش و پزشکان نیز می تواند این اضطراب را افزایش دهد. گروههای درمانی چارچوبی ایجاد می کنند که فرد می تواند به این مسائل بپردازد و با آموختن اینکه این نگرانی ها را سایر اعضا نیز دارند ، از اضطراب کاسته شود.

  1. اصلاح تکنیک در بیماران بستری در بیمارستان

درمانگر گروه درمانی بستری با ترکیب دائما درحال تغییری از گروه روبروست، دوران درمان برای اعضای گروه بسیار کوتاه است. مسائل در گروه درمانی فرصتی برای رشد تدریجی ندارند و کارایی درمانگر باید بسیار بالا باشد.لذا فعال بودن درمانگر بسیار بالاتر از سایر گروههای درمانیست. در گروههای درمانی بستری هیچ جایی برای درمانگران منفعل نیست. درمانگر باید گروه را فعال کند و به طور فردی تبادل داشته باشد. و این میزان افزایش فعالیت نیاز به تغییری اساسی در تکنیک درمانگر دارد. درمانگر هدایت گر در گروه درمانی بیماران بستری کارآیی بیشتری دارد و پژوهشها نشان می دهد درمانجویان تمایل دارند درمانگر جلسات را آغاز کند، راهنمایی های روش ارائه دهد و فرآیند گروه را توضیح دهد. آشنا کرددن هدف گن اعضا در آغاز هر جلسه، فراهم آوردن توضیحی مکتوب قبل از آغاز جلسه، روشن کردن حد و مرز گروه، دادن وقت مساوی به اعضای گروه و روشن کردن هدف گروه در ایجاد ساخت در گروه بسیار کمک کننده خواهند بود.

حمایت از شرکت کنندگان در گروه درمانی بیماران بستری یکی از اهداف اساسی ای است که درمانگر باید دنبال کند. درمان گروه بستری جایی برای رویارویی، انتقاد و ابراز خشم نیست. حمایت با درگیری شخصی، گوش دادن همدلانه، درک، پذیرش (با تکان دادن سر) و ساختن گروهی منسجم انجام می پذیرد. گروه درمانگر گروه بستری باید حمایت را به شیوه ای سریع و  مستقیم ارائه کند. حمایت چیزی نیست که درمانگر در مورد آن تامل کند. به رسمیت شناختن تلاشهای اعضا ، نقاط قوت آنها و مشارکت مثبت و ریسک کردنشان باید حمایت شود. درمانگر باید بخشهای سازگارانه حضور درمانجو را شناسایی و تقویت کند. تاکید کردن به جنبه های مثبت حالات دفاعی هنر دیگریست که درمانگران گروههای بستری باید بیاموزند.

در مورد اعضای مخالف گروه که توسط سایرین طرد می شوند خیلی سریع در مورد روشهای رفتاری ارتباط با دیگران آموزش دهید و یا اینکه به او تکلیف دهید که اعضای جدید را به گروه معرفی کنند.

درمانگر باید با پیش بینی و اجتناب از اختلاف تا حد ممکن کاری کند که گروه احساس امنیت کنند. اگر دو عضو درگیر اختلافی هستند باید فورا دخالت کند و به دنبال جنبه های مثبت اختلاف باشد. برای مثال در گروه پدیده ای به نام “آیینه شدن” روی می دهد و دو عضوی که با هم درگیرند تحت تاثیر این پدیده قرار می گیرند. در این پدیده یک عضو جنبه هایی از خود را ( به خصوص جنبه های منفی خود را) در دیگری می بیند و به همین دلیل با او مساله پیدا می کند. از افراد بخواهید که درباره آن جنبه هایی که در دیگری تحسین می کنند یا با آن خصومت می ورزند حرف بزنند. غالبا می توانید به گروه یادآور شوید افرادی که با هم اختلاف دارند برای یکدیگر مفیدترند، حال آنکه کسانی که بی تفاوت اند کمتر می توانند به رشد هم کمک کنند. گاهی مخالفت با دیگری نشان می دهد آن دو برای یکدیگر  اهمیت دارند.

کار بر روی اینجا و اکنون مهمترین فرآیند درمانیست. نیروییست که به گروه درمانی انرژی می دهد. ولی غالبا گروههای بستری بر آنجا و بعدا تکیه می کنند. اعضا با تعقیب نشانه های درمانگر دائما در مورد مشکلات خانه حرف می زنند و بقیه گروه تلاش می کنند تا با توصیه های خود دیگران را راهنمایی کنند. این رهیافت در گروه درمانی بستری کمترین تاثیر را دارد و اغلب گروه را باشکست روبرو می کند. بعضی گروههای بیماران بستری بر مشکلات سیسنم درمانی تمرکز می کنند. این روش هم معمولا کارآیی ندارد. برای حل و فصل مشکلات بیمارستان جلساتی با حضور کارکنان و مدیران بخش لازم است تا همه بیماران و کارکنان حضور داشته باشند. سایر گروههای بستری نیز بر روی مضامین متمرکز می شوند. چنین جلساتی ممکن است برای بعضی ارزشمند باشد ولی نه برای همه. غالبا این جلسات آموزشی است و درمانی نیست. در گروه درمانی بیماران بستری وقتی برای حل و فصل کردن مسائل بین فردی نیست. بلکه باید به بیماران کمک کنیم که مشکلات بین فردی را متوقف کنند و بر نقاط قوت روابط بین فردی متمرکز شوند. تمرکز بر اینجا و اکنون به درمانجویان می آموزد بهتر ارتباط برقرار کنند، به دیگران نزدیکتر شوند، احساسات مثبت از خود نشان دهند، بدانند چه می کنند که دیگران را از خود دور می کنند و با گوش کردن و حمایت کردن، دوستی را بیاموزند. اهمیت اینجا و اکنون باید آموزش داده شود.

حضور و شیوه فردی درمانگر نیز کمک می کند تا حس ساخت به دست آید. بیماران سردرگم و ترسیده با درمانگرانی که محکم ، صریح و مصمم هستند و در عین حال به آنان دلایل رفتاری خود را توضیح می دهند احساس اطمینان می کنند. برخورد قاطعانه درمانگر و توضیح او در مورد اهداف رفتاریش به حس همبستگی گروهی نیز کمک می کند. ایجاد ساخت توسط پروتوکل درمانی هم باعث می شود زنجیره ای صریح و با ثبات در گروه درست کنیم. پیشنهاد این است که گروه های بستری این فرآیند را طی کنند:

1.دقایق اولیه : تعیین ساخت مشخص برای گروه و آماده کردن اعضای گروه برای درمان.

2.تعریف تکلیف: تعیین مهمترین مساله ای که گروه باید در جلسه طی کند. درمانگر نباید این اشتباه را مرتکب شود که وقت جلسه را صرف اولین مساله ای که توسط یکی از اعضا مطرح میشود نماید.

3.انجام دادن تکلیف: پس از تعیین مهمترین مساله ، درواسط جلسه به این مساله بپردازید و همه اعضا را تا حد ممکن در این جلسه شرکت دهید.

4.چند دقیقه آخر: جمع بندی جلسه. این نشان می دهد مرحله کاری تمام شده است و باقی وقت را به بررسی و تحلیل جلسه بپردازید.

ساخت بسیار کم یا بسیار زیاد مانع از رشد گروه می شود. رهبر باید رفتارهای ماهیتا ساخت دهنده را به کار برد ولی نباید گروه به او وابسته شود. به عبارت دیگر، رهبر باید گروه را ساخت بدهد به نحوی که کنش خودجوش اعضا را تشویق کند.

در گروه سرپایی بهترین شکل نشستن اعضا نشستن دایره وار در اتاقی در بسته است ولی در گروه بستری اغلب چنین امکانی وجود ندارد. به همین دلیل در گروه بستری اغلب محدودیتی برای مکان برگزاری گروه وجود ندارد.

ترکیب گروه بستری در بیمارستان معمولا از 20 نفر بیمار بستری در بیمارستان، دو نفر متخصص گروه درمانی و  یا پرستارانی که تخصص لازم را در این مورد به دست اورده اند تشکیل شده است. ثبات اعضای گروه به دلایل درمانی معمولا دچار خدشه می شود. مذاکره با کارکنان بخش برای به حداکثر رساندن این ثبات می تواند کمک کننده باشد.

آموزش

رهبر گروه ابتدا باید اصول نظری گروه درمانی را یاد بگیرد سپس از نوع فرعی گروه درمانی درک عمیقی بدست بیاورد. حداقل داشتن مدرک کارشناسی ارشد در یکی از رشته های روانشناسی یا مشاوره و اشراف بر نظریه های وجودی، شناختی-رفتاری و معنایی برای احراز این شغل لازم است. بعلاوه درمانگر باید اطلاعات کافی در مورد بیماری سرطان و درمانهای آن و  شبکه حمایتهای اجتماعی مرتبط با سرطان بدست آورد و در مهارتهای ارتباطی کارآزموده باشد.

سرطان در ایران وضعیت موجود، چشم انداز آینده

سرطان در ایران

وضعیت موجود، چشم انداز آینده

دکتر پیام آزاده* ، دکتر علی مطلق **

* عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، متخصص رادیوتراپی انکولوژی

** عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، متخصص رادیوتراپی انکولوژی، MPH با گرایش بیماری های بدخیم

مقدمه

در حال حاضر سالانه بیش از هشتاد هزار مورد جدید سرطان در کشور بروز می کنند و برآورد می شود که  حدود 300 تا 400 هزار نفر نیز با این تشخیص در کشور زندگی کنند. سرطان پس از بیماری های قلبی عروقی و حوادث، سومین علت مرگ در کشور است و چهارمین جایگاه را در بین بار بیماری ها دارد. این بیماری علاوه بر اینکه در میان عموم مردم، تابوی یک بیماری غیر قابل درمان را به دوش می کشد، در میان گروه پزشکی نیز وضعیت چندان بهتری ندارد. علت چنین نمودی بیش از همه به دلیل آثار مختلف فردی، خانوادگی و اجتماعی است که این بیماری از خود بر جای می گذارد.

در عین حال بر اساس بر آوردهای سازمان جهانی بهداشت شمار موارد جدید بیماری از سال 2000 میلادی که حدود 10 میلیون نفر در سال بوده است، در سال 2020 میلادی با یک افزایش صد در صدی به حدود 20 میلیون نفر درسال خواهد رسید. این برآورد از آنجایی به حقیقت نزدیک می شود که می بینیم اکنون که در سال 2011 هستیم نیمی از این پیش بینی محقق شده و شمار مبتلایان سالیانه به این بیماری در سال، به بیش از 15 میلیون نفر رسیده و با توجه به سیر تصاعدی این افزایش، چندان بعید نیست که در سال 2020 و با فرارفتن از سطح پیش بینی ها، عدد 20 میلیون را نیز پشت سر بگذارد. نکته مهم در این پیش بینی که اهمیت آن کمتر از خود این پیش بینی نیست، آن است که حدود دوسوم این افزایش در کشورهای در حال توسعه رخ خواهد داد که ایران نیز در این دسته طبقه بندی می شود.

با در نظرگرفتن موارد برشمرده، برآوردها نشان می دهد که تعداد موارد جدید و همچنین مرگ ناشی از سرطان طی 10 تا 15 سال آینده در کشور به دست کم دو برابر امروز افزایش می یابد. مهمترین دلیل افزایش تعداد بیماران مبتلا به سرطان افزایش امید به زندگی است و چون هر چه سن افزایش می یابد بروز سرطان نیز بیشتر می شود، با افزایش امید به زندگی در جامعه، میزان بروز سرطان نیز افزایش خواهد یافت. بر اساس آمار بانک جهانی، امید به زندگی در کشور از 58.3 سال در سال 1979، به 71.7 سال در سال 2009 رسیده یعنی 13.4 سال افزایش یافته است. این در حالی است که در سال 2009 متوسط جهانی امید به زندگی، 69.2 سال بوده است. اما غیر از این مورد دلایل دیگری نیز وجود دارد که موجب افزایش بروز سرطان به ویژه در کشورهای در حال توسعه خواهند شد. افزایش میزان مصرف دخانیات یکی از عوامل مهم است. همچنین تغییر در شیوه زندگی شامل زندگی با فعالیت فیزیکی کم و مصرف غذاهای نامناسب از دیگر دلیل افزایش بروز سرطان است. عوامل محیطی مانند افزایش آلودگی هوا، استفاده غیر علمی از کود و سموم در فرایند تولید محصولات کشاورزی و افزایش ابتلا به برخی از عفونت ها که با سرطان های خاص مانند سرطان معده ارتباط دارند از دیگر عوامل بروز سرطان در ایران است. به عنوان نمونه در حالیکه سرانه تولید گاز Co2 در جهان در سال 2007، 4.6 تن بوده است، این عدد در ایران 7 تن بوده و در طی سال های گذشته هموار سیر افزایش یابنده داشته است. اما به همان میزان که این اخبار ناامید کننده هستند به همان نسبت نیز می توانند امیدبخش باشند چرا که با کنترل این عوامل محیطی می توان دست کم از 40 درصد سرطان ها پیشگیری کرد و اتفاقا مقرون به صرف ترین فعالیت در میان عوامل کنترل کننده سرطان همین اقدام به پیشگیری از بروز آن است. نکته مهم دیگر که در کشور ما اهمیت دارد این است که بسیاری از موارد سرطان در مراحل پیشرفته  بروز می کنند، که ضمن کم اثر کردن درمان ها در مقیاس فردی، هزینه های بیشتر را بر سبد سلامت در کشور وارد خواهد کرد.

با در نظر گرفتن این حجم زیاد ابتلا و محدودیت منابع مالی، تنها اقدام عاقلانه و ممکن، تعیین اولویت ها و عمل بر اساس آنهاست. تعیین اولویت ها نیز تنها با تدوین برنامه جامع ملی کنترل سرطان امکان پذیر خواهد بود. اما برنامه جامع ملی کنترل سرطان چیست؟

وظایف و اجزای یک برنامه ملی کنترل سرطان

مجمع جهانی بهداشت، در ماه می سال 2005 مقرر داشت که تمامی کشورها لازم است برنامه های ملی کنترل سرطان را به وسیله یک «کمیته مسؤول کنترل سرطان» طراحی و  اجرا نمایند. این قطعنامه بر لزوم شناخت اهمیت رو به افزایش سرطان به عنوان یک مشکل سلامت در ابعاد جهانی (که تا سال 2010، جلوتر از بیماریهای ایسکمیک قلب، علت اصلی مرگ و میر در دنیا خواهد بود)، اهمیت اجرای یک شیوه هماهنگ در رویارویی  با سرطان با استفاده از تمامی روش های شناخته شده موجود و با لحاظ کردن الگوهای ملی سرطان و منابع در دسترس در هر منطقه ، تأکید دارد. با برنامه ریزی های مناسب استراتژیک، علی رغم وجود محدودیت منابع، می توان آثار مطلوبی را بر بروز، بقا و متعاقب آنها مرگ و میر ناشی از سرطان مشاهده کرد. محدودیت منابع و امکانات همچنین لزوم تعیین اولویت های ملی را بیشتر روشن می کنند. این اولویت ها به بهترین وجه ممکن توسط کمیته ملی کنترل سرطان تعیین می شود و نباید تصور کرد که بخشی از برنامه در مناطق با اولویت کمتر نباید اجرا گردد و یا اینکه لازم است اولویت ها به صورت قدم به قدم اجرا شوند. در اغلب موارد، مداخلات متعدد با اولویتهای متفاوت، می توانند به صورت همزمان آغاز شوند. حتی اگر کمیته ملی کنترل سرطان راه حل های دیگری مانند پیشگیری و یا تشخیص زود هنگام را مد نظر داشته باشد و یا درمان بیماری خاص که در اولویت بهداشتی است را توصیه کند، به هر روی، درمان سرطان در سطحی وسیع، در مورد انواع سرطانها و در تمامی کشورها متوقف نخواهد شد. همین موضوع نشان می دهد که بدون وجود یک برنامه ملی کنترل سرطان، اکثر منابع موجود در راه درمان بیماری و ارائه خدمات در سطح سوم صرف خواهد شد. چنین تلاشهایی هر قدر هم قابل ستایش باشد، تا زمانی که همراه با پیشگیری و تشخیص زودهنگام نباشد اثرات کمی را بر کاهش مرگ و میر دارد. واضح است که تدوین یک برنامه ملی کنترل سرطان، اولین گام ضروری جهت کنترل هر چه بهتر و مفیدتر سرطان است.

یک برنامه ملی کنترل سرطان مجموعه ای از فعالیت هاست که 1- پیشگیری اولیه 2- تشخیص زود هنگام 3- تشخیص بیماری و درمان آن 4- مراقبتهای حمایتی و تسکینی 5- ثبت سرطان و 6- تحقیق در رابطه با سرطان را دربر می گیرد. چنین برنامه ای لازم است که به صورت مکتوب باشد (که به آن برنامه جامع ملی کنترل سرطان گفته می شود) تا تمامی مشارکت کنند گان بتوانند آن را مطالعه کرده و در اختیار داشته باشند. همچنین لازم است که این طرح مورد  تأیید وزارت بهداشت هر کشوری قرار گیرد تا همکاری لازم سیاست گذاران برای اختصاص منابع مورد نیاز جهت اجرای کامل برنامه یا حداقل اجرای فعالیت های با اولویت بالا تضمین شود.

در یک برنامه ملی کنترل سرطان، 4 گام اولیه لازم است. این 4 مرحله که به صورت مفصل در طرح کنترل سرطان سازمان جهانی بهداشت در سال 2006 شرح داده شده است، عبارتند از:

1- بررسی وضعیت فعلی معضل سرطان و خدمات و برنامه های موجود در کنترل سرطان (الان کجا هستیم؟)

2- تعیین اهداف برنامه ملی کنترل سرطان، تعریف اولویت ها و جمعیت هدف (کجا می خواهیم باشیم؟)

3- تعریف مراحل لازم جهت اجرای برنامه ملی کنترل سرطان

4- پایه گذاری فرآیند ارزشیابی از راه تعیین معیارهای لازم برای سنجش نتایج  که بتواند بر مراحل پیشرفت به سوی  اهداف صحه بگذارد.

اولویت های کنترل سرطان در کشورهای شرق مدیترانه با توجه به سطح منابع

اولویت­های کنترل سرطان در سطح یک کشور به عوامل متعددی وابسته است: بروز و مرگ و میر انواع سرطان­ها، و در دسترس بودن شواهد و مدارک مناسب که مبنای عمل خواهند بود (قابل ذکر است که شواهد موجود همیشه مبین شرایط ویژه کشور نیستند )

در منطقه شرق مدیترانه، تعدادی اولویت مشترک وجود دارد. (به عنوان مثال کنترل بهینه مصرف تنباکو و فراهم آوردن خدمات تسکینی با استفاده از مخدرها) در حالی که دسته­ای از اولویت ها ممکن است به گروهی از کشورهای خاص با سطح اقتصادی- اجتماعی مشابه مربوط باشد. برخی نیز با توجه به الگوی سرطان و مسائل فرهنگی ، فقط برای بعضی کشورها وحتی فقط برای یک کشور اعمال می شوند.

در منطقه شرق مدیترانه تفاوتهای زیادی به لحاظ هزینه صرف شده برای سلامت وجود دارد (جدول – 1).در کشورهای با سطح منابع محدود، که در آنها اکثریت قریب به اتفاق بیماران، در مراحل انتهایی بیماری تشخیص داده می شوند، اولویت اول ارائه خدمات تسکینی مطلوب و کم هرینه به بیماران بوده و کنترل مصرف سیگار و تنباکو در اولویت دوم قرار می گیرد. در این موارد، تشخیص زود هنگام نیز ممکن است در اولویت کاری قرار بگیرد.

باید اطمینان حاصل کرد که طرح ملی کنترل سرطان حاوی یک پیام نامناسب نباشد به عنوان مثال نباید با تمرکز ویژه بر خدمات تسکینی، نیاز به تسهیلات درمانی و برنامه های پژوهشی ملی به فراموشی سپرده شود  بلکه باید در راستای دستیابی به یک مراقبت فراگیر (Comprehensive Care) تلاش کرد. برنامه های تشخیص زودهنگام (چه آموزش عمومی و چه غربالگری) باید بسیار محتاطانه و در قالب شیوه برخورد با سرطانهای خاص گنجانده شود. به عنوان مثال در صورتی که بروز بیماری کم باشد (مثلا سرطان سرویکس در بسیاری از کشورهای شرق مدیترانه) و یا روش به کار رفته برای تشخیص زودهنگام گران باشد، هزینه ها چندان مقرون به صرفه نخواهد بود. برخی از روش ها برای کشورهای با درآمد اندک که نیروی انسانی لازم را در اختیار ندارند مناسب نیست (به عنوان مثال ماموگرافی). در حالی که درمان کافی و مناسب جهت رفع نیازهای بیماران با مراحل ابتدایی همچنین پیشرفته بیماری باید فراهم باشد.

کشورهای شرق مدیترانه با منابع و امکانات متوسط اولویت های مشابهی دارند. به عنوان مثال در زمینه تشخیص و درمان زودهنگام، تأکید و تمرکز بر سرطان پستان که در اکثر کشورهای شرق مدیترانه شایع است اهمیت زیادی دارد. در صورتی که سرطان دهانه رحم و دهان در کشوری شایع باشد، برنامه ریزی جهت تشخیص زودهنگام و غربالگری ضایعات پیش بدخیم در این نواحی هم قابل اجراست. بهتر است برنامه­های تشخیص زود هنگام با یک روش پلکانی که قابلیت توسعه منظم، چه به لحاظ محتوایی برنامه و چه چشم­انداز جغرافیایی را دارد، اجرا شود .

یک برنامه مشخص در رابطه با تشخیص زود هنگام و غربالگری سرطان مثالی است که در قالب آن میتوان نیروهای کارآمد را تربیت کرد و سپس از طریق برگزاری دوره های آموزشی برای تربیت سایر نیروها، به گسترش آن در سطح کشور پرداخت.

در کشورهای شرق مدیترانه با سطح بالای منابع و امکانات، قابلیت اجرای کامل استراتژی های مبتنی بر شواهد وجود دارد. این کشورها ممکن است در ابتدا به مرور روشهای موجود تخصیص منابع بپردازند به دنبال آن استراتژی های موجود را جهت ارتقاء کارآیی با به کارگیری مناسب منابع حاضر، تعدیل نمایند.

همه کشورها بهتر است که یک کمیته ملی کنترل سرطان با حضور کلیه گروههای درگیر تشکیل دهند و حداقل یک مرکز سرطان به عنوان هسته مرکزی برای کنترل فعالیت ها داشته باشند. خلاصه ای از اولویت های ویژه در هر یک از مناطق شرق مدیترانه در جداول 2 تا 7 آمده است.

جدول 1- گوناگونی کشورهای شرق مدیترانه از نظر توان اقتصادی و متوسط هزینه صرف شده برای سلامت به ازای هر نفر

کشورهای مدیترانه جمعیت( به هزار نفر) گروه بندی بانک جهانی کل هزینه صرف شده برای سلامت به ازای هر نفر( بر اساس دلار آمریکا)
قطر

امارات متحده عربی

کویت

بحرین

656

4.210

2.645

708

بالا

بالا

بالا

بالا

862

661

579

555

لبنان

عربستان سعودی

عمان

لیبی

4.370

22.608

2.651

5.843

بالای متوسط

بالای متوسط

بالای متوسط

بالای متوسط

573

366

278

171

اردن

فلسطین

تونس

ایران

مراکش

سوریه

مصر

جیبوتی

عراق

5.617

3.827

9.911

66.775

30.509

18.200

69.323

817

26.503

پایین متوسط

پایین متوسط

پایین متوسط

پایین متوسط

پایین متوسط

پایین متوسط

پایین متوسط

پایین متوسط

پایین متوسط

177

138

137

131

72

59

55

47

23

یمن

سودان

پاکستان

افغانستان

سومالی

21.003

34.512

151.816

22.998

8298

پایین

پایین

پایین

پایین

پایین

32

21

13

11

6

+ اعداد ارائه شده بر اساس گزارش های سال 2007 و پیش ازآن هستند.

جدول 2- اولویتهای پیشنهادی برای کنترل سرطان بر اساس سطح منابع در زمینه پیشگیری از سرطان

درجه بندی کشورها
همه کشورها منابع سطح پایین منابع سطح متوسط منابع سطح بالا
پیشگیری – تصویب و اجرای کنوانسیون کنترل دخانیات

– ارتقای رژیم غذایی سالم و فعالیت ورزشی

– کاهش­ مواجهه­ با ­مواد سرطان­زای محیطی و شغلی مثل آزبست

– واکسیناسیون بر ضد هپاتیت B در نوزادی

– تمرکز بر عوامل خطر اصلی( مثل دخانیات)

– اطمینان­ از­ اینکه تغییرات رفتاری­ توسط گروه های تاثیرگذار(پزشکان، معلمان، رهبران مذهبی) ­ پذیرفته شده  است.

– ایجاد­ برنامه­های جامع جهت کنترل عوامل خطر از طریق PHC، مدارس و محیط­های کار

– ارائه مدلی برای ادغام برنامه های پیشگیری از سرطان­ با سایر برنامه های پیشگیری از بیماریهای عمومی

– گسترش برنامه های­ پیشگیری ­برای  پوشش همه جمعیت کشور

جدول 3- اولویتهای پیشنهادی برای کنترل سرطان بر اساس سطح منابع در زمینه تشخیص زود هنگام سرطان

درجه بندی کشورها
همه کشورها منابع سطح پایین منابع سطح متوسط منابع سطح بالا
تشخیص زود هنگام – ارتقای­آموزش­­­ ارائه دهندگان­ خدمات بهداشتی در­­رابطه ­با تظاهرات ­اولیه سرطان

– اطمینان از وجود امکانات تشخیصی و درمانی مناسب برای بیمارانی که کشف می شوند

– افزایش نقاط دسترسی به سیستم بهداشتی در مکانهای لازم

– معرفی برنامه های آموزشی ­جمعیت عمومی و ارائه دهندگان خدمات بهداشتی در رابطه با تظاهرات اولیه سرطان در نواحی آزمایشی

– تعریف برنامه­های آزمایشی غربالگری برخی سرطانها (پستان) در نواحی آزمایشی

– ارزیابی روند ارجاع از اولین ویزیت تا پزشک درمانگر

– گسترش برنامه­های آموزشی و غربالگری جهت ­پوشش­دادن جمعیت بیشتر -­ گسترش­برنامه های آموزشی ­و غربالگری جهت پوشش دادن کل جمعیت هدف در کشور

– اطمینان از اینکه برنامه­های­غربالگری کل­ جمعیت در معرض خطر را پوشش داده است

جدول 4- اولویتهای پیشنهادی برای کنترل سرطان بر اساس سطح منابع در زمینه تشخیص و درمان سرطان

درجه بندی کشورها
کلیه کشورها منابع سطح پایین منابع سطح متوسط منابع سطح بالا
تشخیص و درمان – پرهیز از درمان نامناسب در زمانی که بیماری لاعلاج بوده و­ بیمار ­نیازمند مراقبتهای­ تسکینی است

– افزایش­ارتباط ­بین متخصصان سلامت­(همایش­های­چند­منظوره جهت بحث درباره بیماران)

– گسترش کیفیت خدمات تشخیصی با در نظرگرفتن برنامه­های جنبی جهت آموزش و مشاوره

– اطمینان از در دسترس بودن داروهای ضروری و حفظ شرایط محافظتی در تهیه و کاربرد آنها

– ایجاد خدمات تشخیصی و درمانی با اولویت برای سرطانهای ­قابل ­درمان همراه با ایجاد حداقل یک هسته مرکزی درمان سرطان در کشور

– ایجاد ­دوره­های آموزشی برای ­پزشکان و پرستاران ­در زمینه تشخیص­و درمان

– ارتقای روشها و امکانات درمانی از طریق همکاری و جلب مشارکت مؤسسه های درمانی پیشرفته­تر و جلب کمک از ارگانهای بین­المللی

– معرفی راهنماهای استاندارد برای سرطان های خاص

– تأسیس یک شبکه ارتباطی بین مراکز جامع سرطان

-آموزش مداوم پزشکان و پرستاران

– معرفی راهنماهای استاندارد­ مراقبتی برای سرطان­ های خاص

– اطمینان از اینکه نتایج درمان ثبت شده و فراهم آوردن برنامه­ های آموزشی لازم جهت مدیریت داده­ها و ارزیابی آنها

– اطمینان از در دسترس بودن خدمات کلیه سرطانها در سطح کشور

-تهیه برنامه ملی جهت تریاژ ­بیماران سرطانی و فراهم آوردن خدمات

– معرفی معیارهای کنترل کیفیت

-تأسیس­ یک کمیته ملی جهت­ تصمیم گیری در رابطه با اینکه کدامیک از روشهای درمانی جدید باید از طریق سیستم بهداشتی ملی و یا بیمه تأمین شود.

جدول 5- اولویتهای پیشنهادی برای کنترل سرطان بر اساس سطح منابع در زمینه مراقبتهای حمایتی و تسکینی در سرطان

درجه بندی کشورها
کلیه کشورها منابع سطح پایین منابع سطح متوسط منابع سطح بالا
مراقبتهای تسکینی – افزایش حساسیت جهت نیاز به خدمات تسکینی در کلیه سطوح ارائه خدمات و معرفی خدمات تسکینی به پزشکان و پرستاران

– اجرای خدمات تسکینی کاهنده درد و کنترل  کننده سایر علایم و ارائه خدمات حمایتی روحی و روانی

– اطمینان از در دسترس بودن اپیویید به خصوص مورفین خوراکی

– تأسیس یک یا چند هسته مرکزی جهت ارائه خدمات (درون بیمارستان، خارج از بیمارستان و در منزل) و آموزش خدمات تسکینی برای ارائه دهندگان آن

– اطمینان از اینکه حداقل استانداردها در ارائه خدمات تسکینی و کنترل درد اعمال می شود و طیف وسیعی از بیماران پوشش داده می شوند.

– اطمینان از اینکه حداقل استانداردهای موجود برای خدمات تسکینی در کلیه سطوح ارائه  خدمات و مراقبت ها در کشور اجرا می شود – اطمینان­از­اینکه  کلیه خدمات تسکینی ارائه شده در سطح کشور از بالاترین سطح استاندارد برخوردار است.

جدول 6- اولویتهای پیشنهادی برای کنترل سرطان بر اساس سطح منابع در زمینه ثبت سرطان

درجه بندی کشورها
کلیه کشورها منابع سطح پایین منابع سطح متوسط منابع سطح بالا
ثبت سرطان – تلاش جهت ایجاد حداقل یک مرکز ثبت سرطان کارآمد که حداقل یک  میلیون و حداکثر 5 میلیون نفر از جمعیت را تحت پوشش قرار دهد.

– اعلام مرحله، مرگ و میر و بقا در اولین زمان ممکن

– اطمینان از اینکه کلیه مراکز ارائه دهنده خدمات، سیستم ثبت سرطان را دارند.

– تلاش جهت ارتقاء پیگیری بیماران سرطانی درمان شده

– تأسیس حداقل یک مرکز ثبت سرطان مبتنی بر جمعیت در شهر و یک مرکز در روستا. چنانچه جمعیت کمتر از 5 میلیون نفر است یک مرکز ملی ثبت سرطان تأسیس شود.

– چاپ اطلاعات مربوط به بروز، بقا، مرگ و میر و مرحله بیماری

– راه­اندازی­پروژه­های تحقیقاتی­ براساس­ داده های ثبت شده

جدول 7- اولویتهای پیشنهادی برای کنترل سرطان بر اساس سطح منابع در زمینه پژوهش سرطان

درجه بندی کشورها
کلیه کشورها منابع سطح پایین منابع سطح متوسط منابع سطح بالا
پژوهش – شناسایی و تقویت پژوهش در زمینه های مرتبط با برنامه های کنترل سرطان کشور – تمرکز بر پژوهش اجرایی مانند تحلیل موقعیت و برنامه های پیلوت فعالیتهای کنترل سرطان در نواحی تعریف شده – شرکت در پروژه های تحقیقاتی بین المللی با تمرکز بر مشکلات مخصوص آن منطقه – گسترش هر چه وسیع­تر پژوهش در زمینه سرطان با توجه به منابع

-همکاری­های­بین المللی

– اطمینان از انجام تحقیقات پایه و بالینی با حفظ اصول

برنامه جامع كنترل سرطان در ايران

در ایران نیز برنامه ای با عنوان “برنامه جامع ملی کنترل سرطان” در سال 1385 خورشیدی توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی منتشر شد. این متن با توجه به الزامات موجود برای طراحی این برنامه نوشته شد و تعیین اولویت های آن بر اساس انجام پژوهش های نیاز سنجی نبود. بدیهی است که پیشنهاد ها و جدول های ارائه شده از سوی سازمان جهانی بهداشت، دستورالعمل های کلی هستند و باید بر اساس اولویت های هر کشوری تنظیم گردند. اما نکته مهم این است که اولویت ها را نه بر اساس حدس و گمان بلکه بر اساس پژوهش های دقیق نیاز سنجی باید مشخص کرد. اینکه شاخص های برنامه بر اساس چه معیارهایی مشخص گردیدند معلوم نیست اما اگر همین شاخص ها را مبنا قرار دهیم، خواهیم دید که تا رسیدن به این شاخص ها راه درازی در پیش است. در این بخش به اختصار به اهداف و شاخص های معین شده توسط سازمان جهانی بداشت و موارد مندرج در برنامه جامع ملی کنترل سرطان ایران اشاره کرده و موانع موجود را بر می شمریم.

پیشگیری از سرطان

در زمینه پیشگیری، شاخص های زیر در برنامه جامع ملی کنترل سرطان ایران مشخص شده اند:

– آموزش پیشگیری از دخانیات در 80% دانش آموزان

– پوشش 70% واکسیناسیون هپاتیت B در نوزادی

موارد دیگری نیز به عنوان اولویت های برنامه توسط سازمان جهانی بهداشت پیشنهاد شده اند از جمله تصویب و اجرای کنوانسیون کنترل دخانیات، ارتقای رژیم غذایی سالم و فعالیت ورزشی و کاهش­ مواجهه­ با ­مواد سرطان­زای محیطی و شغلی مثل آزبست که مشخص است گام های موثری برای رسیدن به این شاخص ها برداشته نشده است. یکی از دلایل عمده این ناکامی این است که هر چند وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مسوول اصلی اجرای برنامه جامع ملی کنترل سرطان است اما همانطور که خود در این برنامه تصریح کرده است اجرای مواردی چون برنامه های پیشگیری بدون همکاری سایر صاحبان فرآیند امکان پذیر نیست. به عنوان مثال نظارت بر میزان مواد سمی در محصولات غذایی، بدون همکاری وزارت کشاورزی و بازرگانی ممکن نیست. و یا آموزش عمومی تنها با همکاری سازمان های مردم نهادی که در این زمینه فعال هستند جنبه اجرایی به خود خواهد گرفت. با توجه به این موضوع که مقرون به صرفه ترین اقدام در جهت کنترل سرطان، پیشگیری از آن است نمی توان با تمرکز همه امکانات در جهت تشخیص و درمان سرطان، اسن جنبه مهم کنترل سرطان را نادیده گرفت.

تشخیص زودهنگام سرطان

در زمینه تشخیص زودهنگام، شاخص های زیر در برنامه جامع ملی کنترل سرطان ایران مشخص شده اند:

– بیش از 80% مردم از علایم هشدار دهنده آگاه شوند

– بیش از 80% جامعه هدف یک بار معاینه شوند

– بیش از 30% سرطان ها با غربالگری تشخیص داده شوند

– از میزان سرطان های پیشرفته 30% کم شود

– از میزان مرگ ناشی از سرطان 30% کم شود

موارد دیگری نیز به عنوان اولویت های برنامه توسط سازمان جهانی بهداشت پیشنهاد شده اند از جمله ارتقای­آموزش­­­ ارائه دهندگان­ خدمات بهداشتی در­­رابطه ­با تظاهرات ­اولیه سرطان، گسترش برنامه­های آموزشی و غربالگری جهت ­پوشش­ جمعیت در معرض خطر، اطمینان از وجود امکانات تشخیصی و درمانی مناسب برای بیمارانی که کشف می شوند، افزایش نقاط دسترسی به سیستم بهداشتی در مکانهای لازم. واضح است که در این زمینه نیز گام های اساسی برداشته نشده است و هنوز هم بسیاری از موارد سرطان در ایران در مراحل پیشرفته تشخیص داده می شوند که ضمن کم اثر کردن درمان ها، بار اقتصادی بیشتری را بر سهم سلامت وارد می کند. از میان دو فعالیت کلی برای تشخیص زودهنگام، شامل غربالگری و آموزش عمومی، سازمان جهانی بهداشت تنها آموزش عمومی را در کشورهای با سطح اقتصادی پایین متوسط مانند ایران پیشنهاد می کند. مانند مفهوم پیشگیری، در زمینه تشخیص زودهنگام نیزآموزش عمومی تنها با همکاری سازمان های مردم نهادی که در این زمینه فعال هستند جنبه اجرایی به خود خواهد گرفت.

تشخیص و درمان سرطان

در زمینه تشخیص و درمان سرطان، شاخص های زیر در برنامه جامع ملی کنترل سرطان ایران مشخص شده اند:

– درمان بیش از 70 % بیماران با راهنماهای بالینی تدوین شده

– بیش از 20% بیماران تحت درمان موثر قرار گیرند

و انتظار این بوده است که بقای یک ساله بیش از 50% در عرض 5 سال برای کل سرطان ها به دست آید. موارد دیگری نیز به عنوان اولویت های برنامه توسط سازمان جهانی بهداشت پیشنهاد شده اند از جمله پرهیز از درمان نامناسب در زمانی که بیماری لاعلاج بوده و­ بیمار ­نیازمند مراقبتهای­ تسکینی است، تأسیس یک شبکه ارتباطی بین مراکز جامع سرطان، آموزش مداوم پزشکان و پرستاران، اطمینان از اینکه نتایج درمان ثبت شده و فراهم آوردن برنامه­ های آموزشی لازم جهت مدیریت داده­ها و ارزیابی آنها.

در زمینه تاسیس یک شبکه ارتباطی بین مراکز سرطان، در سال 1388 شبکه ای شامل مراکز عمده سرطان و همچنین سازمان های مردم نهاد مرتبط با سرطان به عنوان “شبکه ملی سرطان ایران” به عنوان یک سازمان مردم نهاد شکل گرفت که فعالیت های قابل توجهی از جمله بررسی شاخص های اجتماعی سرطان، همچنین بررسی شیوع، ابعاد و عوامل زمینه ساز فرسودگی شغلی در پزشکان و مراقبین بیماران مبتلا به سرطان انجام داده است و طرح ثبت اطلاعات بالینی و پاتولوژی سرطان به منظور کمک به سیاست گذاران در زمینه اطلاعات موثر در مدیریت منابع و تدوین راهنماهای بالینی را نیز آغاز کرده است اما برای دسترسی به منابع برای انجام طرح ها با محدودیت های زیادی مواجه است.

یکی از مشکلات عمده در زمینه تشخیص و درمان سرطان عادلانه بودن دسترسی به خدمات تشخیصی و درمانی است. نتایج اولیه مطالعه ای که دکتر مطلق و همکاران به منظور بررسی شاخص های اجتماعی سرطان آغاز کرده اند نشان می دهد که گروه قابل ملاحظه ای از بیماران در زمینه های گوناگونی چون تاخیر شیمی درمانی به دلیل مشکل مالی یا نبود دارو در داروخانه محل درمان، نوبت طولانی رادیوتراپی یا خرابی دستگاه رادیوتراپی، فاصله بین محل سکونت و محل درمان و یا انجام مراحل مختلف تشخیص و درمان در چند مرکز مشکل دارند. مطالعه دیگری که توسط دکتر سمیعی و همکاران اانجام شده است نشان می دهد که بیش از نیمی از استان های کشور با کمبود شدید دستگاه های رادیوتراپی مواجهند. مشکل دیگر در زمینه عادلانه بودن دسترسی به خدمات، وجود انواع بیمه های مختلف و تفاوت سطح پوشش آنها است که در مورد بیماری مزمن و پرهزینه ای مانند سرطان نتایج بسیار چشمگیری خواهد داشت. اقدامات انجام شده در زمینه اختصاص یارانه به بیماران مبتلا به سرطان نیز هر اندازه که ارزنده باشد به دلیل مشکلات ساختاری در تعیین واجدین شرایط و عدم انجام کار کارشناسی در انتخاب داروها و خدمات تحت پوشش عملا به افزایش شکاف ها دامن زده است. بهترین و عادلان ترین اقدام، برابر کردن سطح پوشش خدمات توسط بیمه های مختلف از راه ایجاد یک صندوق ملی برای بیماری سرطان است.

مراقبت های حمایتی و تسکینی  سرطان

در زمینه مراقبت های حمایتی و تسکینی سرطان، شاخص های زیر در برنامه جامع ملی کنترل سرطان ایران مشخص شده اند:

– مصرف مورفین خوراکی

– اجرای راهنمای WHO در بیش از 50% بیمارستانها

و انتظار این بوده است که تسکین درد در بیش از 40% بیماران در عرض 5 سال به دست آید. موارد دیگری نیز به عنوان اولویت های برنامه توسط سازمان جهانی بهداشت پیشنهاد شده اند از جمله افزایش حساسیت جهت نیاز به خدمات تسکینی در کلیه سطوح ارائه خدمات و معرفی خدمات تسکینی به پزشکان و پرستاران، اجرای خدمات تسکینی کاهنده درد و کنترل  کننده سایر علایم و ارائه خدمات حمایتی روحی و روانی، اطمینان از در دسترس بودن اپیویید به خصوص مورفین خوراکی و اطمینان از اینکه حداقل استانداردهای موجود برای خدمات تسکینی در کلیه سطوح ارائه  خدمات و مراقبت ها در کشور اجرا می شود.

شاید این بخش از برنامه یکی از جنبه هایی است که نیاز به توجه بیشتری دارد. در طی پنج سال گذشته هر چند اقداماتی چون برگزاری کنگره ها و کارگاه ها به منظور افزایش حساسیت جهت نیاز به خدمات تسکینی در بین سیاست گذاران و معرفی خدمات تسکینی به پزشکان و پرستاران و سایر گروه های مرتبط انجام شده است اما همچنان مورفین خوراکی در دسترس نیست، پزشکان متخصص آگاهی، دانش و مهارت لازم را در این زمینه ندارند در نتیجه علایم جسمی بیماران  و در راس آنها درد به خوبی کنترل نمی شود، نیروی انسانی آموزش دیده در زمینه گروه های مرتبط از جمله پرستاری، تغذیه  و روان شناسی وجود ندارد، مراکز موجود برای ارائه مراقبت های جامع آماده نیستند و مراکز تخصصی برای ارئه خدمات متکامل تر از جمله خدمات در منزل وجود ندارند. البته اداره سرطان در طی سال های 1386 و 1387 گام های را برای تدوین راهنمای بالینی طب تسکینی برداشت اما به دیلی نبود زیر ساخت ها و نیروی آموزش دیده، هیچگاه به اجرا در نیامد. در عین حال سازمان های مردم نهاد شبکه ای را به عنوان “شبکه ملی سرطان ایران” شکل داده اند تا خدمات ارائه شده در سطح مطلوب تری ارائه گردد، گروه های حمایتی تشکیل شوند، از موازی کاری پیشگیری شود همچنین به آموزش بیماران بهای بیشتری داده شود.

ثبت سرطان

شاید تنها جزء برنامه که قدمتی بیش از خود برنامه دارد، ثبت سرطان باشد. با همه اشکال ها و انتقادهایی که به روند ثبت سرطان در کشور می شود، قابل اکار نیست که همه تلاش های چند سال گذشته، نمای درست تری از وضعیت بروز سرطان در اختیار ما قرار داده است. اما نکات دیگری که مد نظر سازمان جهانی بهداشت بوده است از جمله ثبت بروز سرطان ها بر اساس مرحبه بیماری، بررسی شیوع و مرگ و میر سرطان ها نیاز به زمان دارد.

پژوهش در سرطان

یکی از جنبه های برنامه که مراحل ابتدایی خود را می گذراند پژوهش در زمینه سرطان است. هنوز سیاست گذاران اهمیت پژوهش برای برنامه ریزی را چندان در نیافته اند و خیریه ها نیز با مفهوم پرداخت کمک برای پژوهش آشنا نیستند. کارکرد نهادی چون “شبکه ملی تحقیقات سرطان” که به تازگیئمجدد فعال شده است نیز برای خود مسوولان چندان مشخص نیست و به جای تعیین اولویت های پژوهشی و سامان دادن پژوهش های چند مرکزی و ملی، ظاهرا در زمینه سیاست گذاری بیشتر فعال است و بدین ترتیب با تداخل وظایفی که با اداره سرطان پیدا خواهد کرد احتمالا موجب بروز موازی کاری خواهد شد.

نتیجه گیری

سرطان یک معضل عمده سلامت در کشور است و مبارزه با آن عزم جدی را می طلبد. این عزم هم در مرحله بازنگری برنامه جامع ملی کنترل سرطان و هم تعیین اولویت های آن نیاز است. در عین حال با وجودیکه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی متولی اجرای برنامه جامع ملی کنترل سرطان است اما بدون همکاری سایر نهادها و وزارت خانه ها، متخصصان  و انجمن های علمی و سازمان های مردم نهاد این مهم به انجام نخواهد رسید.

طب مکمل

طب مکمل

منبع:کتاب ٣٢ روش درمانی نامتعارف،نوشته دکتر اندرو استنوی،مترجم پرویز پهلوان

* توجه : این بخش به منظور آگاهی بیشتر هموطنان عزیز ،از انواع درمانهای مکمل گردآوری شده و به معنی تایید موسسه سپاس مبنی بر استفاده از روشهای زیر نمی باشد. لذا خواهشمندیم علاوه بر ادامه درمانهای پزشکی ،درباره کاربردی بودن این روشها برای بیماری خود به عنوان درمان مکمل، با پزشکتان مشورت نمایید.

سوزن درمانی

سوزن درمانی یا طب سوزنی یک دانش فنی باستانی چین است که پیشینه اش به زمان آغاز تاریخ بشر می رسد.حکایت شده است که ٣٠٠٠سال پیش از میلاد برخی هوشمندان چینی دیدند که بیماریهای مزمن سربازانی که زخمهای سطحی با تیر و کمان خورده بودند به خودی خود خوب شدند.خواه آن حکایت حقیقت داشته باشد یا نه،چینیان نظامی طبی را با فرو کردن سوزنهایی خاص در نقاطی خاص از سطح بدن انسانها دردها و بیماریهای آنها را درمان می کرد پروردند.

آنچه سوزن درمانی می نامیم درمانی متکی به این اصل است که نوعی ارتباط عصبی بین اندامهای بدن و سطح خارجی بدن است.آنگاه که اندامی بیمار یا عضوی دردناک می شود مکانهایی خاص روی سطح خارجی بدن یا به واقع زیر پوست بدن که آنها را نقاط سوزنی می نامند حساس یا بهتر است بگوییم حساس تر می شوند.تنها وقتی درمانگری ماهر آن نقاط را فشار دهد حالت برجسته و غیر عادی آنها را حس می کند.درمانگران چینی می گویند این نقاط حساس تر شده پس از درمان ،خواه درمان سوزنی یا درمان پزشکی متعارف یا درمانی هومیوپاتی ناپدید می شوند.

آنچه که علاوه بر مهارت درمانگر بر نتیجه بهتر روش اجرا تاثیر می گذارد:

  • تیزی نوک سوزن
  • زاویه نفوذ سوزن
  • عمقی که سوزن فرو می رود
  • مقدار حرکت (لرزش) سوزن در نقطه
  • طول زمانی که سوزن در نقطه می ماند
  • تعداد جلسات درمان

الکساندر درمانی

الکساندر درمانی روشی است که نام عرضه کننده آن آقای متیاس الکساندر را بر خود دارد.این روش درمان را روشی برای تعلیم حالات صحیح و طبیعی بدن تعریف کرده اند ولی آثار آن خیلی بیش از این نگرش ساده است و باید آن را نوعی روش هماهنگ کننده ذهن و تن به شمار آورد.

روش الکساندر برخلاف دیگر رشته های پزشکی مکمل یک روش درمان بیماریها نیست بلکه روش اصلاح حالات و حرکات و عادات زیان آور بدن است.این روش فرایندی خود باز آموختنی است که از سوی شخصی کارشناس تشویق و هدایت می شود.آنگاه که درست دقت کنید می بینید که حتی ساده ترین حرکات معمول روزانه چون نشستن و برخاستن و گشودن در اتاق و غیره هر یک مجموعه ای از اعمالی بسیار پیچیده و نیازمند هماهنگی ها و ترازهای دو سویه و دقیق گروههای عضلات فردی و جفتی هستند.مدرسین روش الکساندر به شاگرد یا بیماری که نزد آنان می رود حالات و حرکات غلط و غیر ضروری و زیان آوری که او در طول زندگیش بی تعقل یاد گرفته و همواره به شیوه عادتی اجرا می کند نشان می دهند و به او کمک می کنند حالات بدنی و الگوهای رفتاری اساسی و طبیعی خود را بازیابد.به این طریق هماهنگی عصبی – عضلانی او بهبود می یابد و انرژی و تندرستی او بهتر می شود.و اگر درد داشهت باشد دردش تسکین می یابد.

عطر درمانی

عطردرمانی روشی برای ماساژ بدن،به ویژه چهره و دستها و پاها،با روغن های معطر گیاهی است.اما این روش ساده نیست و چند سطح کاربردی متفاوت دارد.عطردرمانی در یک سطح،همچنان که از نامش بر می آید نوعی درمان گیاهی برای انواع دردها و ناراحتی ها و بیماری هاست،و افزون بر مالش روی پوست به عنوان داروی خوراکی با آثار درونی تجویز می شود و گاهی نیز به صورت بخور (تنفس بخار روغن گیاهی) مصرف می شود.

بیماری هایی که با استفاده از روغن های معطر گیاهی بهبود می یابند و درمان می شوند فراوانند و بررسی متون کهن و نوین فرهنگهای گوناگون نشان می دهند که این روغنها را در نزدیک به یکصد بیماری و وضعیت نامطلوب جسمی و روانی عصبی به کار گرفته و نتایج درمانی خوب کسب کرده اند ولی اینجا برخی از آنها را نام می بریم.انواع زخمها،سوختگی ها و ورم ها،داغ های روی پوست،انواع جوشهای چهره،کشیدگی های مولد زایمان،انواع دردهای عضلانی و مفصلی،انواع بیماریهای ریوی چون آسم و برونشیت،سرماخوردگی،ناراحتی های روده بزرگ،ناراحتی های معده،یبوست،سرفه،غده ها و کیست های درونی و بیرونی،افسردگی روانی،غش،اسهال،تب،اگزمای پوستی،بواسیریردرد،گازهای زیاد گوارشی،ضعف جنسی و غیره.

طب مکمل – 1

کایروپرکتیک درمانی

کایروپرکتیک نوعی روش درمانی از طریق دستکاری کردن بدن است که برای حفظ تندرستی ستون فقرات و نظام عصبی بدن آدمی بدون استفاده از جراحی و دارو طراحی شده است.عنوان کایروپرکتیک از دو کلمه یونانی CHEIR به معنی دستان وPRAKTIKOS به معنی عمل با می آید و چنین است که اجرا شده با دستان معنی می دهد.

روش کایروپرکتیک مهارتی است که به درمانگر امکان می دهد با دستکاری مفاصل بدن انسان کجروی های زیانمند آنها را اصلاح کند و عملکرد آنها را به وضع طبیعی مطلوب باز گرداند.نگرش کلی این درمان شبیه روش استخوان درمانی یا مفاصل درمانی دیگری است که اوستئوپاتی نام دارد.

موارد استفاده این روش برای بهبود بخشیدن درد پشت،مهره ستون فقرات جابجا شده،درد گردن،درد شانه،درد بازو،درد پا،سردردهای گوناگون،دردهای آرتروز،سوء هاضمه،افسردگی،فشار زیاد خون،خستگی و کمبود انرژی،آسم،سرگیجه و …. می باشد.

نمک درمانی

روش نمک درمانی نوعی نظام دارویی است که پزشک و شیمیدانی آلمانی به نام ذکتر ویلهلم هانریش شوسلر در سده نوزدهم پرورش داد.این نظام باور دارد که هر نوع بیماری بستگی به آشفتگی های تعادل یک یا چند نمک غیرآلی بدن دارد.روش نمک درمانی را درمان بیوکیمیکز یا درمان بیوشیمیکز نیز می نامند.

این نمکهای غیرآلی مانند داروهای طب هومیوپاتی عمل می کنند زیرا آنها را به روش کاهش و رقت فوق العاده هومیوپاتی تولید می کنند.

 

 

هومیوپاتی درمانی

این روش متکی برر دو اصل است:

1:عواملی که برخی علائم خاص را در حالت تندرستی بدن انسان تولید می کنند همان علائم را در حالت بیماری درمان می کنند.

2:هرچه دارو رقیق تر شود قدرتمندتر می شود.

 

چرا داروهای هومیوپاتی موثر است؟قانون ارند – شوتز(Arndt-schulz Low ) ماهیت این مسئله را دقیقا بیان می کند:مقدار زیاد ماده زهری،کشنده است.مقدار کم تر همان زهر بازدارنده است.ولی مقدار خیلی اندک آن زهر می تواند به واقع فعالیتهای حیاتی سلولهای بدن انسان را تحریک و تقویت کند.

 

باخ درمانی(بچ درمانی)

این روش درمانی یک نظام داروهای طبی گیاهی است که دکتر ادوارد باخ (١٩٣٦-١٨٨٠) پرورش داد.

او ثابت کرد گل ها و برگهای گیاهان دارای خواص شفابخش، اگر در شیشه محتوی آب خالص چشمه قرار گیرد و به مدت چند ساعت جلوی نور خورشید قرار گیرد آب شیشه با خواص گیاهان شفابخش بارور شده و همان خواص را پیدا می کند.

 

مگاویتامین درمانی

این روش متکی به این فرضیه است که شماری امراض مولد کمبود ویتامین ها هستند بنابراین برای پیشگیری و درمان آنها باید مقادیری نسبتا زیاد از ویتامینهایی که ممکن است کمبود داشته باشیم بخوریم.بیماریهایی چون الکلیسم،اسکیزوفرنیا،دیگر بیماریهای روانی،برخی بیماریهای پوستی،اعتیاد به مواد مخدر،کم توجهی فکری و بی قراری رفتاری کودکان فوق العاده فعال و سرماخوردگی اینک به یاری روش مگا ویتامین درمانی قابل درمان هستند ،آنهم در مدتی نسبتا کوتاه و هزینه ای نسبتا اندک

 

رنگ درمانی

استفاده از رنگ (معمولا به شکل نور رنگی) برای تولید آثار شفابخش را رنگ درمانی می نامند.

رنگ درمانی یک روش جدید نیست بلکه پیشینه کهن دارد.این روش درمانی هزاران سال پیش در معابد ((نور و رنگ شفابخش)) در منطقه هلیوپولیس مصر باستان و در یونان پیش از میلاد مسیح و در فرهنگهای باستانی چین و هند استفاده می گردیده است.

 

آب درمانی

استفاده از آب برای حفظ و تقویت تندرستی و درمان دردها و بیماریها را آب درمانی می نامند.ین روش به دو طریق درونی و بیرونی انجام می پذیرد.

طریق درونی: نوشیدن روزانه آب خالص،یا آب شارژ شده (نقش گرفته)،یا آب معدنی خاص،یا آب دریا به مدتی و مقداری که آب درمانگر تجویز می کند.طریق بیرونی شامل انواع حمام گیری ها و آب پاشی ها به بدن است.حمام گرفتن آب سرد را برای درمان برخی بیماریها و حمام آب گرم را برای درمان برخی دیگر و بویژه برای تسکین دردهای استخوانی- مفصلی استفاده می کنند و گاهی آن دو را پی در پی استفاده می کنند.روش هاس دسگر عبارتند است:

آبپاشی با فشار: با کوبش شدید آب صورت می گیرد فشار آب لوله به حدی زیاد است،که شخص درمانگیر باید دیوار را دودستی محکم بگیرد.ایت روش نیرو بخش و فرح بخش است اما تحمل آن سخت است.

نمک مالی: نوعی آب درمانی مخلوط با مواد معدنی.

حمام دوجفتی: استفاده از وان آب سرد و گرم به طور همزمان.

حمام نمک اپسوم: این نوعی حمام برای عرق ریزی خیلی زیاد است.در وان حمام سه تا چهار کیلو نمک سولفات (مگنزیوم) می ریزند و وان را از آب داغ پر می کنند و درمانگیر تا چانه در آن فرو می رود.

آبپاشی سوزنی: این نوعی آب درمانی است که دو روند آب گرم و آب سرد را پی در پی از دو سرپوش لوله که سوراخ های سوزنی بسیار ریز دارند با فشارخیلی زیاد از فاصله حدود دو متر به بدن درمانگیر می پاشند.

حمام حباب هوا: در این روش آب درمانی درمانگیر درون وان یا حوضچه ای خاص می نشیند ک هوا با فشار زیاد درون آب تزریق می شود.

 

ماساژ زیر آبی: این روش استفاده زیادی دارد،درمان گیر درون حوضچه ای خاص دراز می کشد و فواره ای زیر آبی با فشار حدود ١٨ تا ٢٠کیلوگرم بر هر٥ /٢ سانتی متر مربع سطح بدن او را ماساژ آبی می دهد.چون بدن درمان گیر در آب بی وزن و شناور است اثر ماساژ آبی و عضلات شل و منبسط شده او خیلی بیشتر از حالات دیگر است.

 

تای چی می تواند تاثیرهای شناختی منفی شیمی درمانی در سرطان را خنثی کند

 

میلیون ها نفر … [در سرتاسر جهان] در حال حاضر به بیماری سرطان مبتلا  هستند.  در  حالی که داروهای زیادی برای درمان وجود دارد، بسیاری از آنها دارای عارضه های جانبی منفی هستند.  مطالعه های پیشین نشان داده است که شمار قابل توجهی از بیمارانی که تحت شیمی درمانی قرار گرفته اند دچار افت های شناختی، از جمله کاهش توان کلامی و حافظه، شده اند.  اکنون، یک روان شناس بهداشت [ایالت] میسوری [در ایالات متحده آمریکا] مستندی یافته است که نشان می دهد تای چی، گونه ای ورزش رزمی [باستانی] چینی، ممکن است بتواند در غلبه بر آن چالش ها [عارضه های جانبی] سودمند باشد.

استفنی رید-آرنت، دانشیار و رییس بخش بهداشت روان در دانشکده حرفه های سلامت گفت: “دانشمندان برای سال های می دانستند که تای چی تاثیرهای مثبتی بر سلامت روانی و عاطفی دارد، اما این مطالعه کوچک شواهدی را فاش کرد که بنا بر آن [مستند] ها می تواند برای عملکرد شناختی نیز سودمند باشد.  او افزود: “ما می دانیم که این کنش [تای چی] به طور کلی می تواند به کیفیت زندگی افراد کمک کند، و با این مطالعه جدید ما امیدوار شدیم که تای چی ممکن است به آنهایی که تحت شیمی درمانی بوده اند نیز کمک نماید.  من همچنین امیدوارم  که این مطالعه مردم را تشویق کند تا در مورد تای چی مثبت تر و در سطح وسیعتری از زندگی خود فکر کنند.” (ادامه در زیر …)

 

درمانهاي پيشنهادي موثر براي انواع سرطان

درمانهاي پيشنهادي موثر براي انواع سرطان

بسياري از افراد مبتلا به سرطان علاقه مند به آزمايش روش هايي پيشنهادي و موثر براي درد و ناراحتي خود هستند. اگر ابتلا به سرطان وضعيتي را ايجاد كرده كه فرد قادر به كنترل سلامتي خود نيست، اين روش ها تا اندازه اي اميد بخش و كمك كننده است.

در اين مطلب كه توسط گروه ترجمه سلامت نيوز آماده شده است به 11 روش درماني سالم و بي خطر براي انواع  سرطان اشاره خواهد شد. بعلاوه اين 11 روش فوايدي نيز به همراه دارد.
چگونه اين روشهاي درمان مي تواند به بيمارمبتلا به سرطان كمك كند؟
مسلما اين روش ها نقش در درمان و معالجه بيماري اصلي ندارد و اما مي تواند بيمار را قادر به مقابله با علائم ناشي از سرطان و حتي درمان آنها بكند. از جمله شايع ترين علائم و نشانه هاي سرطان عبارتند از اضطراب ، خستگي، تهوع و استفراغ، درد، اختلالات خواب و استرس، كه اين روشهاي جايگزين مي تواند تا حدودي تسكين دهنده علائم باشد.
به خاطر داشته باشيد كه اين روش ها بايد به صورت مكمل درماني كه توسط پزشك معالج دريافت مي كنيد ، استفاده شود و نه اينكه تنها به اين روش ها اكتفا كنيد. در حاليكه روش هاي جايگزيني مثل طب سوزني مي تواند درد و تهوع را تسكين دهد، ولي به اندازه داروهايي تجويزي نمي تواند موثر باشد. بنابراين بهتر است با پزشك خود در مورد هر دو روش درمان سنتي و جايگزين صحبت كنيد.
اگر حالت هاي زير را تجربه كرده ايد،   اين روش هاي درماني مي تواند تسكين دهنده باشد.

اضطراب:خلاصه روشهاي درماني:هيپنوتيز، ماساژ، مديتيشن، تكنيك هاي رلكسيشن
خستگي:خلاصه روشهاي درماني:تمرينات ورزشي، ماساژ، تكنيك هاي رلكسيشن، يوگا
تهوع و استفراغ:خلاصه روشهاي درماني:طب سوزني، رايحه درماني، هيپنوتيز، موزيك درماني
درد:خلاصه روشهاي درماني:طب سوزني،رايحه درماني، هيپنوتيز، مديتيشن، ماساژ،موزيك درماني، بازخورد زيستي
اختلالات خواب:خلاصه روشهاي درماني:تمرينات بدني، تكنينك استراحت، يوگا، تاي چي
استرس:خلاصه روشهاي درماني:رايحه درماني، تمرينات بدني، هيپنوتيز، ماساژ، مديتيشن، تاي چي،يوگا

و اما توضيح شيوه درمانگري هر روش درماني:
طب سوزني: در طول استفاده از اين روش، سوزن هاي بسيار ريز و مخصوص در نقاط خاصي از پوست وارد مي كنند. مطالعات نشان مي دهد كه طب سوزني در تسكين بعضي از عوارض مثل تهوع ناشي از شيمي درماني موثر است. همچنين درد را تسكين مي دهد. به طور كلي طب سوزني اگر توسط فرد مجرب و آموزش ديده و با سوزن هاي استريل صورت بگيرد بي خطر است. البته بايد گفت كه طب سوزني براي كساني كه داروي رقيق كننده خون مصرف مي كنند و يا دچار كمبود سلولهاي خوني هستند، مناسب نيست، پس از ابتدا با پزشك مشورت كنيد.

رايحه درماني: در اين روش از روغن هاي معطر براي ايجاد آرامش استفاده مي شود. معمولا روغن را با مواد معطري مثل استوقدوس دم مي كنند و در هنگام ماساژ بدن از آنها استفاده مي شود. همچنين ممكن است به آب حمام اضافه شود. اين روش درمان براي تسكين تهوع، درد و استرس مفيد است. رايحه درماني توسط افراد آموزش ديده و يا خود فرد انجام مي شود. اگر استفاده از روغن معطر بر پوست ايجاد آلرژي نكند ، مي تواند بي خطر باشد.

بازخورد زيستي: در اين روش به منظور كنترل اعمال بدن مثل فشار خون و سرعت تپش قلب از مغز استفاده مي شود.متخصصان اين روش از دستگاه الكتريكي براي نمايش اعمال خاص بدن مثل انقباض ماهيچه ها و سرعت قلب استفاده مي كنند. به كمك اين روش مي توانيد عملكرد بدن خود را كنترل كنيد. اغلب براي تسكين درد، اين روش مفيد عمل مي كند. اگر اين روش درماني توسط فرد آموزش ديده انجام بگيرد، بهتر است. ولي مي توانيد خودتان نيز انجام دهيد.

تمرينات ورزشي: ورزش به شما كمك مي كند تا علائم و نشانه هاي بعد از درمان يا در طول درمان را كنترل كنيد. تمرينات ملايمي مثل پياده روي و  شنا ميتواند باعث رفع خستگي و استرس شود و خواب بهتري را فراهم كند. اگر تاكنون ورزش منظمي انجام نداده ايد، ابتدا با پزشك خود مشورت كنيد. با تمرينات ساده به آرامي شروع كنيد و سپس برنامه تمرين را تا 30 دقيقه در هر روز گسترش دهيد.

هيپنوتيز: اين روش در واقع نوعي تمركز بسيار عميق است. در طول هيپنوتيز ، هيپنوتراپ سعي مي كند با سخنان آرام به شما آرامش دهد. ذهن شما را معطوف به يك هدف مثلا كنترل درد و رفع استرس مي كند. مانع از احساس تهوع و استفراغ پيش گرا كه قبلا به آن مبتلا گرديده ايد مي شود. هيپنوتيز بهتر است توسط فرد آموزش ديده انجام شود و اگر مبتلا به بيماري هاي روحي هستيد به هيپنوتراپ اطلاع دهيد.

ماساژ درماني: در اين روش طبيب، پوست، ماهيچه ها و تاندون هاي بدن را ماساژ مي دهد تا انقباض ، تنش و استرس را رفع كند و ايجاد آرامش كند. چندين روش ماساژ دادن وجود دارد. ماساژ مي تواند بسيار ملايم و يا با كمي فشار همراه باشد . مطالعات نشان مي دهد كه استفاده از اين روش در تسكين درد ناشي از سرطان مفيد است. همچنين خستگي و اضطراب و استرس را مي زدايد. در صورتي كه مقدار سلولهاي خوني شما كم است از اين روش استفاده نكنيد. از ماساژوربخواهيد كه از ماساژ دادن محل زخم ناشي از جراحي ، محل تومورها و يا محل هاي پرتو درماني اجتناب كند. اگر مبتلا به سرطان استخوان و يا ساير بيماريهاي مربوط به استخواني مثل پوكي استخوان هستيد از ماساژور بخواهيد كه ماساژ ملايم انجام دهد.

مديتيشن: دراين روش تمركز عميق روي مغز انجام مي شود تا تنها روي يك تصوير ، صدا و يا نظر مثبت متمركز شود. در طول انجام اين روش ممكن است لازم باشد كه نفس عميق بكشيد يا تمرينات آرامبخش انجام دهيد. اين روش، درد، استرس و اضطراب را برطرف مي كند. اين روش را مي توانيد خود به تنهايي يا به صورت گروهي انجام دهيد.

موزيك درماني: در اين روش از بيمار خواسته مي شود كه به موزيك ، سازي خاص، سرود يا غزل گوش فرا دهد. اين روش باعث تسكين درد و كنترل تهوع و استفراغ مي شود.
تكنيك رلكسيشن يا آرام سازي: در اين روش از بيمار خواسته مي شود كه توجه خود را روي آرام كردن مغز و استراحت ماهيچه ها معطوف كند. اين كار باعث تسكين خستگي و اضطراب مي شود و خواب بهتري را فراهم مي كند.

تاي چي: نوعي تمرين كه شامل حركات آرام و ملايم و تنفس عميق است. اين تمرينات را مي توانيد به كمك مربي يا با مشاهده ويدئو و دستورالعمل كتاب انجام دهيد. مهم ترين تاثير آن تسكين استرس است و براي بهبود اختلالات خواب نيز موثراست. اين روش كاملا بي خطر است و بدليل استفاده از تمرينات ملايم كاملا مطابق با توانايي بيمار است.
يوگا: يوگا نوعي تمرين كششي به همراه تنفس عميق است. در طول جلسات يوگا بدن در وضعيت هايي كه نياز به خمش، كشش و تا شدن دارد قرار مي گيرد. تمرينات يوگا كاملا متفاوت است. بهتر است براي انجام اين تمرينات ازمربي كمك بگيريد و از انجام حركاتي كه باعث درد مي شود اجتناب كنيد.

انجام دو ساعت ورزش در روز خطر ابتلا به سرطان سینه را تا حد زیادی کاهش می دهد

 

انجام دو ساعت ورزش در روز خطر ابتلا به سرطان سینه را تا حد زیادی کاهش می دهد

تیر ۲۶, ۱۳۹۱ توسط : admin   موضوع: : آموزش سلامت, مشروح اخبار, مقالات و تحقیقات پزشکی

ارسال نظر

پژوهشگران علوم پزشکی در  دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد می گویند نتایج  یک مطالعه که به تازگی انجام شده است، نشان می دهد که انجام دو ساعت ورزش در روز خطر ابتلا به سرطان سینه را تا حد زیادی کاهش می دهد. آنان تاکید کردند که تناسب اندام خطرابتلا به سرطان سینه را کاهش می دهد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،   نتایج این مطالعه که در مجله سرطان منتشر شده است، نشان می دهد که انجام روزانه پیاده روی، دویدن و ایروبیک خطر ابتلای زنان به سرطان سینه را کاهش می دهد.

بر اساس این گزارش، نوع ورزشی که شخص در روز انجام می دهد، اهمیتی ندارد و مهم انجام روزانه و مکرر تمرینات ورزشی است.

با این حال محققان با هشدار به افرادی که زیاد غذا می خورند ، اعلام کردند: افزایش وزن فواید انجام تمرینات ورزشی را در کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه از بین می برد.

در این مطالعه محققان با بررسی ۳۰۰۰ زن متوجه شدند که خطر ابتلا به سرطان سینه در زنانی که در هفته ۱۰ تا ۱۹ ساعت ( حدود دو ساعت در روز) ورزش می کنند به اندازه قابل توجهی کاهش می یابد. نتایج این مطالعه نشان داد که خطر ابتلا به سرطان سینه در زنانی که حدود دو ساعت در روز ورزش می کنند حدود ۳۰ درصد کمتر از زنانی است که فعالیت بدنی ندارند.

همچنین در این مطالعه مشاهده شد که شدت تمرینات ورزشی اهمیتی در کاهش خطر ابتلا به این بیماری ندارد به طوری که پیاده روی، تند راه رفتن و دویدن همگی در کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه موثر هستند .

از دیگر نتایج این مطالعه این بود که کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه در زنانی که ورزش می کنند به سن ربطی ندارد به طوری که فعالیت بدنی ، خطر ابتلا به سرطان سینه را در زنان جوانی که در سنین باروری قرار دارند و زنان مسن که در سنین بعد از یائسگی هستند، کاهش می دهد.

اما عاملی که تاثیر ورزش را در کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه بی اثر می کند، افزایش وزن به ویژه بعد از سنین یائسگی است.

در این مطالعه مشاهده شد که افزایش وزن به ویژه در زنان مسن، فواید ورزش در کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه را کاهش می دهد.

به گفته محققان، ورزش با چاقی، بیماری قلبی و دیابت مبارزه می کند و موجب تقویت خلق و خو، حافظه و استحکام استخوان ها می شود و از ابتلا به سرطان سینه جلوگیری می کند.

پژوهشگران علوم پزشکی در  دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد می گویند نتایج  یک مطالعه که به تازگی انجام شده است، نشان می دهد که انجام دو ساعت ورزش در روز خطر ابتلا به سرطان سینه را تا حد زیادی کاهش می دهد.

آنان تاکید کردند که تناسب اندام خطرابتلا به سرطان سینه را کاهش می دهد .   نتایج این مطالعه که در مجله سرطان منتشر شده است، نشان می دهد که انجام روزانه پیاده روی، دویدن و ایروبیک خطر ابتلای زنان به سرطان سینه را کاهش می دهد.

بر اساس این گزارش، نوع ورزشی که شخص در روز انجام می دهد، اهمیتی ندارد و مهم انجام روزانه و مکرر تمرینات ورزشی است.با این حال محققان با هشدار به افرادی که زیاد غذا می خورند ، اعلام کردند: افزایش وزن فواید انجام تمرینات ورزشی را در کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه از بین می برد.

در این مطالعه محققان با بررسی ۳۰۰۰ زن متوجه شدند که خطر ابتلا به سرطان سینه در زنانی که در هفته ۱۰ تا ۱۹ ساعت ( حدود دو ساعت در روز) ورزش می کنند به اندازه قابل توجهی کاهش می یابد. نتایج این مطالعه نشان داد که خطر ابتلا به سرطان سینه در زنانی که حدود دو ساعت در روز ورزش می کنند حدود ۳۰ درصد کمتر از زنانی است که فعالیت بدنی ندارند.همچنین در این مطالعه مشاهده شد که شدت تمرینات ورزشی اهمیتی در کاهش خطر ابتلا به این بیماری ندارد به طوری که پیاده روی، تند راه رفتن و دویدن همگی در کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه موثر هستند .

از دیگر نتایج این مطالعه این بود که کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه در زنانی که ورزش می کنند به سن ربطی ندارد به طوری که فعالیت بدنی ، خطر ابتلا به سرطان سینه را در زنان جوانی که در سنین باروری قرار دارند و زنان مسن که در سنین بعد از یائسگی هستند، کاهش می دهد.اما عاملی که تاثیر ورزش را در کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه بی اثر می کند، افزایش وزن به ویژه بعد از سنین یائسگی است.در این مطالعه مشاهده شد که افزایش وزن به ویژه در زنان مسن، فواید ورزش در کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه را کاهش می دهد.به گفته محققان، ورزش با چاقی، بیماری قلبی و دیابت مبارزه می کند و موجب تقویت خلق و خو، حافظه و استحکام استخوان ها می شود و از ابتلا به سرطان سینه جلوگیری می کند.

به نقل از پزشکان بدون مرز

 

محققان یافتند ورزش  هم در افراد مبتلا به سرطان تحت درمان و هم در افرادی که سابقا به سرطان مبتلا بوده اند باعث  بهبود کیفیت زندگی می شود.در دو مطالعه جداگانه، 12 هفته ورزش با بهبود قابل توجهی در کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان و بهبود یافتگان  همراه بود. در یک بررسی، پژوهشگران دانشگاه نیومکزیکو به مرور 40 مطالعه پرداختند، بیش از 3000 نفر که به تازگی از سرطان بهبود یافته بودند به طور تصادفی به دو گروه کنترل و گروه دارای برنامه ورزشی تقسیم شدند. فعالیت فیزیکی شامل تمرینات قدرتی، تمرینات مقاومتی، پیاده روی، دوچرخه سواری، یوگا، چیکونگ یا تای چی بود.

آنها دریافتند که ورزش تاثیر مثبتی بر کیفیت کلی مرتبط با سلامتی در زندگی دارد. کیفیت جهانی زندگی برای گروه ورزش در مقایسه با گروه کنترل بهبود یافت. هم چنین تصویر بدنی و اعتماد به نفس در گروه ورزش در مقایسه با کنترل بهبود مشخصی داشت. ورزش باعث بهبود احساس آسایش در 12 هفته و بهبود تمایلات جنسی در 6 ماه  و بهبود عملکردهای اجتماعی در هردو زمان شد. این پژوهشگران در مطالعه دوم با مرور 56 مطالعه شامل بیش از 4000 بیمار سرطانی که به دو گروه دارای برنامه ورزشی و گروه شاهد تقسیم شده بودند به نتایج مشابه افراد بهبود یافته از سرطان  دست یافتند. اثرات ورزش در حالت شدید یا متوسط مشهودتر از ورزش ملایم بود. این پژوهشگران گزارش کردند که  تفاوت هایی در اثرات ورزش بر زیرگروه های سرطان وجود دارد، بعنوان مثال  کاهش اضطراب در بیماران مبتلا به سرطان پستان نسبت به دیگر انواع سرطان مشهودتر بود.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *